Σχεδόν ταυτόχρονα με τη στιγμή που έβγαλα τη δεύτερη φωτογραφία από τις λεηλατημένες φυστικιές στο μεγάλο πράσινο πάρκο άκουσα κάποιες κυρίες, όχι μεγάλης ηλικίας, να χαίρονται για την εξέλιξη δηλώνοντας ότι “επιτέλους καθάρισε”. Ένοιωσα μια περίεργη σύνδεση για τις φυστικιές. Πενθώπου κατέγραψα τόσο λίγο τη χάρη τους πριν εξαφανιστούν. Μάλλον δεν εχει νόημα. Ήταν αλλοιώς και θα γίνουν αλλοιώς. Δεν οδήγησε πυ ενά αυτή η καλλιέργεια του Παυλίδη. Δεν την εκτίμησε κανείς. Γιατί να γκρινιάξω που αλλάζει. Φαίνεται ότι δεν θα λείψει σε κανέναν. Εκτός αν αυτοί που θα τους λείψει είναι πολύ λιγότεροι από αυτο΄που θα ωφεληθούν. Εργολάβοι, μηχανικοί, εργάτες , δικηγόροι, συμβολαιογράφοι, μαγαζιά. λαός πολύς , ανάπτυξη , συγκέντρωση. Οκ θα χάσει λίγο από το περιββαντολογικό κεφάλαιο αλλά το οικοομικό κεφάλαιο της περιχής θα αυξηθεί μιας και θα δουλέψουν και θα επωφεληθούν τόσο κλάδοι Εννοείται ότι θα έρθουν και καινούργιοι κάτοικοι οι οποίοι για να έχουν πληρώσουν τα υπέρογκα ποσά ου θα τους ζητηθούν
” Το κτήμα, στο οποίο όντως υπάρχουν φιστικιές, συνδέεται από τους επαΐοντες με την ιστορία και τις απαρχές της καλλιέργειας αυτού του καρπού στην Ελλάδα και ειδικότερα με τον ιδιόκτητη της βιομηχανίας σοκολάτας Παυλίδη, Δημήτρη Παυλίδη, ο οποίος περί το 1860 εγκατέστησε φυτεία φιστικιάς στο κτήμα του στο Ψυχικό. Αυτό μαζί με το οικοδομικό τετράγωνο 15, που προ δεκαετιών στέγαζε το νηπιαγωγείο «Πλάτων», είναι από τους τελευταίους αδόμητους χώρους στην περιοχή του Νέου Ψυχικού.“
