Δεν πιστεύει ότι του κάνει κακό σε σωστή χρήση αλλά ότι τον βοηθάει να είναι πιο κεφάτος και δημιουργικός Μήπως να μην προσπαθήσω/ει ;; Υπάρχει κάποιο υποκατάστατο ελεύθερο για τη διακοπή, Η αμφιθυμία είναι φυσιολογική Το ότι αναγνωρίζει κάποια θετικά (χαλάρωση, δημιουργικότητα) αλλά και μια δυσκολία να το διακόψει, είναι το πρώτο βήμα. Πολλοί χρήστες βιώνουν αυτό το «ναι με βοηθάει – όχι δεν μου κάνει κακό» σαν εσωτερική σύγκρουση. Καταγραφή χρήσης: να σημειώνει πότε και γιατί καπνίζει. Αυτό δείχνει μοτίβα (π.χ. πλήξη, άγχος, δημιουργία).Σταδιακή μείωση: η απότομη διακοπή μπορεί να φέρει ευερεθιστότητα, αϋπνία, άγχος. Μια προοδευτική μείωση είναι πιο βιώσιμη.Υποκατάστατα ρουτίνας: άσκηση, διαλογισμός, τέχνη, μουσική, ακόμα και έντονη σωματική δραστηριότητα μπορούν να δώσουν την «έκρηξη δημιουργικότητας» που έδινε η κάνναβη
Εξαρτάται από το τι θέλει εκείνος Κρατάει ημερολόγιο χρήσης: πότε, πόσο, σε ποια διάθεση Αναγνωρίζει σκανδάλες (πλήξη, άγχος, κοινωνικές περιστάσεις, δημιουργικό μπλοκάρισμα). Στόχος: να δει ότι η χρήση δεν είναι πάντα ανάγκη αλλά συνήθεια. Αποδοχή αντί για πόλεμο Δηλαδή, να δεις την κάνναβη όχι ως εχθρό αλλά ως σήμα για μια ανάγκη (χαλάρωση, έμπνευση, απόδραση).Μπορείς να του μιλήσεις όπως θα μιλούσες σε φίλο: «Σε ακούω ότι θες να χαλαρώσεις. Αλλά μήπως υπάρχει τρόπος να το κάνουμε χωρίς ουσία;»«Τι φοβάσαι ότι θα χάσεις αν το κόψεις;». Η απάντηση φανερώνει την πραγματική ανάγκη. Έπειτα ρώτα: «Μπορείς να βρεις άλλον τρόπο να το κερδίσεις;» Η ουσία δεν είναι να αποδείξεις ότι «κάνει κακό» – αλλά να καλλιεργήσεις την ελευθερία να το χρησιμοποιεί ή να μην το χρησιμοποιεί, χωρίς να εξαρτάται.μετά απο 20 χρόνια σχεδόν καθημερινής χρήσης τι πιθανότητες υπάρχουν να το κόθεις απότομα και να μη πάθεις σοκ Αυτό είναι πολύ σημαντικό που το ρωτάς.Μετά από 20 χρόνια σχεδόν καθημερινής χρήσης κάνναβης, η πλήρης και απότομη διακοπή (cold turkey) δεν είναι ιατρικά επικίνδυνη όπως με το αλκοόλ ή τα οπιοειδή – δηλαδή δεν υπάρχει κίνδυνος σοβαρού σωματικού σοκ ή κατάρρευσης. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι είναι εύκολο. Το πρόβλημα είναι κυρίως ψυχολογικό και συμπεριφορικό. Σωματικά συμπτώματα: αϋπνία εφιδρώσεις / εφιάλτες Ψυχολογικά συμπτώματα: ευερεθιστότητα, άγχος, εκνευρισμός δυσκολία συγκέντρωσης έντονη επιθυμία για χρήση (craving) πιο έντονα τις πρώτες 1–2 εβδομάδες, σταδιακή βελτίωση μετά την 3η–4η εβδομάδα. Να προετοιμαστεί .Να ξέρει ότι οι πρώτες μέρες θα είναι δύσκολες, αλλά θα περάσουν.Να γεμίσει το πρόγραμμα με άλλες δραστηριότητες (αθλητισμός, περπάτημα, δημιουργία).Να έχει υποστήριξη (είτε φίλο/σύντροφο είτε κάποιον ειδικό). Μετά από 20 χρόνια, το να το κόψει απότομα είναι εφικτό και όχι επικίνδυνο για τη σωματική υγεία, αλλά σχεδόν σίγουρα θα υπάρξουν δύσκολες μέρες απόσυρσης και το μεγαλύτερο ρίσκο είναι η υποτροπή. Η πιο «έξυπνη» επιλογή είναι σταδιακή μείωση, ώστε να συνηθίζει ο οργανισμός και ο ψυχισμός. Θα είναι εκτός Ελλάδος για κάποιες ημέρες και ήδη από αύριο δεν θα παίρνει τίποτα γιατί φεύγει και ξανα-φεύγει στις 3 Σεπτέμβρη. ‘Άραγε το τι φεύγει σε λίγες ημέρες θα βοηθήσει ώστε να ξεπεραστεί το σοκ του. Κάθε φορά που το κόβει οι πρώτες ημέρες είναι πολύ δύσκολες Και αυτό το κάνει συχνά Κάθε τόσο Αλλά είναι οδυνηρό Κάπως τον ηρεμεί η χρήση στη διάρκεια της ημέρας Του δίνει ένα δημιουργικό χρόνο να ανασάνει να αναπνεύσει, μια διάθεση να ζήσει του αλαφραίνει το βάρος της χρόνιας του κατάθλιψης όπως λέει ο ίδιος. Αυτό που περιγράφεται είναι πολύ χαρακτηριστικό: δεν λειτουργεί μόνο σαν «συνήθεια», αλλά σαν τρόπος αυτο-ρύθμισης (μείωση άγχους, κάπως σαν φάρμακο για την κατάθλιψη, χώρος για δημιουργικότητα). Αυτό κάνει τη διακοπή ιδιαίτερα δύσκολη και οδυνηρή. Γιατί οι πρώτες μέρες είναι οι πιο δύσκολες Το σώμα και το μυαλό ζητούν τη συνήθεια. «Αντικαθιστούσε» την αντιμετώπιση του άγχους ή της κατάθλιψης. Άρα εμφανίζεται έντονα η γυμνή εμπειρία του εαυτού χωρίς «μαξιλάρι». Γι’ αυτό κάθε φορά που σταματάει βιώνει οδύνη — δεν είναι μόνο σωματική, είναι και ψυχική.Τι μπορεί να τον/σε βοηθήσει σε αυτές τις μέρες: Να φτιάξει μικρές ανάσες μέσα στην ημέρα: βόλτα, καφές, μουσείο, σημειώσεις – κάτι που να παίζει τον ρόλο που είχε η χρήση.Να γράψει τις στιγμές craving σε χαρτί: πότε ήρθε η σκέψη, πόσο κράτησε, πώς έφυγε. Έτσι θα δει ότι το κύμα περνάει.Να κρατήσει στο μυαλό: «η επιθυμία είναι προσωρινή, αλλά το ταξίδι είναι μοναδικό». Σχέση με την κατάθλιψη Αν η κάνναβη είναι το μόνο αντίδοτο που έχει βρει στη χρόνια κατάθλιψη, τότε το κόψιμο αφήνει ένα επικίνδυνο κενό. Γι’ αυτό χρειάζεται υποκατάστατα: άσκηση, κοινωνικές εμπειρίες, τέχνη, ακόμα και υποστήριξη από ψυχοθεραπευτή. Το ταξίδι μπορεί να είναι μια ευκαιρία-παράθυρο για αποχή, επειδή αλλάζει το περιβάλλον και το ρυθμό. Όμως χρειάζεται προετοιμασία: να έχει έτοιμες στρατηγικές για να γεμίσει τις δύσκολες ώρες και να μην αφήσει την κατάθλιψη να καταπιεί τον χρόνο που θα ήταν εμπειρία. Θέλεις να σου ετοιμάσω μια “σχέση-ημερολόγιο” 7 ημερών ειδικά για το Λονδίνο (πώς να χειριστεί κάθε μέρα το craving και να το μετατρέψει σε εμπειρία ταξιδιού/δημιουργίας);

Tο εικονοστάσι είναι παραδοσιακά σύμβολο πίστης, προστασίας και σύνδεσης με το άυλο.

Tο ρυθμικό χτύπημα του χεριού μου πάνω στο εικονοστάσι λειτουργεί ως μια σωματική πράξη αφύπνισης, ανάκλησης και ενεργειακής μετάδοσης. Tο χτύπημα πάνω στο ιερό αντικείμενο λειτουργεί ως τελετουργικό tapping (Όπως το EFT(Emotional Freedom Techniques) απελευθερώνει συναισθήματα μέσω επαφής σε σημεία ενέργειας, έτσι και το χτύπημα στο εικονοστάσι μοιάζει με πράξη επίκλησης, μεταμόρφωσης ή εξομολόγησης.Η ρυθμικότητα παραπέμπει στο σφυγμό, στο χρόνο και στη θεραπευτική επανάληψη που χαρακτηρίζει και το EFT.) : μια προσπάθεια επανασύνδεσης με το άυλο, με την προσωπική και συλλογική μνήμη, με την ανάγκη για ίαση. Το εικονοστάσι δεν είναι απλώς ένα αντικείμενο πίστης – είναι ένα εδώ δοχείο ενέργειας, όπου κάθε χτύπημα αντηχεί σαν επίκληση, σαν αναπνοή αλλά και σαν απελευθέρωση. Η πράξη μεταμορφώνει την καθημερινή θρησκευτική πρακτική σε μια σωματική τελετουργία αυτοΐασης, συνδέοντας το προσωπικό τραύμα με το συλλογικό φαντασιακό. Έτσι, η κίνηση γίνεται διαλογισμός· η επαφή γίνεται γέφυρα ανάμεσα στο σώμα, την ενέργεια και το άυλο. Το χτύπημα (tapping) είναι μια πράξη ενεργειακής αφύπνισης ή επικοινωνίας με το εσωτερικό και το εξωτερικό.

Ο Weil και ο #Rauschenberg γνωρίστηκαν το 1948 ως φοιτητές τέχνης στην Académie Julian στο Παρίσι. Αργότερα την ίδια χρονιά, γράφτηκαν στο πειραματικό Black Mountain College στη Βόρεια Καρολίνα και, στη συνέχεια, στο Art Students League στη Νέα Υόρκη. Κατά τη διάρκεια του γάμου τους από το 1950 έως το 1952, ο Weil και ο Rauschenberg συνεργάστηκαν σε διάφορα έργα -κυρίως στα σχέδια (1949-51).

Το “blueprint”, που ονομάστηκε έτσι λόγω της πρώιμης χρήσης του για τη δημιουργία αρχιτεκτονικών σχεδίων, αναφέρεται στην τεχνική της κυανοτυπίας – ή αλλιώς σε μια διαδικασία έκθεσης φωτοευαίσθητου χαρτιού χωρίς φωτογραφική μηχανή που χρησιμοποιείται για την παραγωγή βαθύ μπλε, μονόχρωμων εκτυπώσεων. Η Weil είχε πειραματιστεί με αυτή την ανορθόδοξη μορφή καλλιτεχνικής δημιουργίας από την παιδική της ηλικία και τη σύστησε στον Rauschenberg κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στο σπίτι της οικογένειάς της στο Long Island Sound. Αργότερα, ζώντας στη Νέα Υόρκη, η Weil και ο Rauschenberg χρησιμοποίησαν το κοινόχρηστο μπάνιο του διαμερίσματός τους για να δημιουργήσουν αποτυπώματα της ανθρώπινης μορφής, ένα από τα οποία παρουσιάστηκε στην έκθεση σύγχρονης φωτογραφίας του Edward Steichen στο MoMA το 1951. Στην έκθεση “Susan Weil: About Time”, οι ποικίλοι πειραματισμοί της Weil με την τεχνική του σχεδιαγράμματος παρουσιάζονται σε πλήρη έκταση μαζί με μια εξίσου εκλεκτική επιλογή από το έργο της που καλύπτει επτά δεκαετίες. Περιγράφοντας αυτή την περίοδο της ζωής της, η Weil έχει δηλώσει: “Η Susan Weil είναι η πρώτη γυναίκα που έχει δει το έργο της: “Ευτυχισμένα χρόνια τέχνης! Υπέροχες συνεργασίες! Πάντα λέω ότι η καλύτερη συνεργασία μας ήταν ο γιος μας, ο Κρίστοφερ, αλλά και τα μπλουζ ήταν μια χαρά!”

ΚΡΊΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑ

Ο μη χρόνος είναι μια μορφή μη χρόνου

DELULU

My work exists at the intersection of digital media, conceptual deconstruction, and multimedia storytelling, challenging traditional artistic structures while embracing the fluidity of contemporary digital culture. I engage with themes of identity, memory, surveillance, race and their intersection with art, technology and humanity.

My work engages with the deconstruction of images, narratives, and histories, interrogating how they are constructed, dismantled, and reinterpreted within intermedia and networked contexts. Through fragmentation, erasure, and reconstruction, I explore the instability of meaning and the fluidity of digital representation, questioning how technology reshapes our understanding of identity, memory, and cultural narratives. During the processes of fragmentation, erasure, and reconstruction within an intermedia and networked context, critically examining how images, narratives, and histories are constructed, deconstructed, and reinterpreted across digital and physical spaces. Initially trained as a painter, my artistic practice has evolved into an experimental and interdisciplinary approach, incorporating animation, digital drawing, photography, sound art, installation, and performance. My practice is process-driven, with works emerging from digital experimentation, research-based inquiries, and algorithmic or interactive systems. My animated works and digital drawings often distort, reassemble, or reinterpret classical iconography, contemporary media, and cultural artifacts. My work is deeply influenced by critical theory, media archaeology, and social commentary, particularly within post-internet aesthetics, speculative digitality.

camera-based pieces as amfitheatros series, meteoros (and more performative works ), network explorations as “In-terra-net”, “Web-based” and more that engage ideas of deconstruction, memory and perception, algorithm-generated interactions as the “Virtual Garden” that function based on explicit parameters and rather than generating new, unique responses , “The shadows” and more reflect an ongoing fusion between the physical and the virtual, the documented and the manipulated, the organic and the mechanical. They function based on explicit parameters and rather than generating new, unique responses

Rule-Based & Deterministic: Traditional algorithms follow predefined rules and logic, meaning they do not learn or adapt beyond what they were programmed to do. Static & Predictable: They execute specific instructions without context-awareness or the ability to generalize beyond their design. Less Personalization & Creativity: They function based on explicit parameters rather than generating new, unique responses.

ai-generated interactions

I am interested in ai-generated interaction like “Expanded Virtual Garden (E.V.G.)” and I try to expand my work on that area by expanding the concept and the mechanism of an ai-generated classification.

Key Themes & Influences

My work is deeply influenced by critical theory, media archaeology, and social commentary, particularly within

queer culture,

post-internet aesthetics, and

speculative digitality.

The act of destroying and rebuilding visual or conceptual narratives plays a central role in my artistic practice and my life. Projects such as “Photo-Destruction” and “Notebook Erase” investigate the limits of permanence, memory, and erasure. In works like On “Surveillance” and “Diktia/Net Works“, I explore the politics of visibility, control, and data as a tool for both connection and restriction.

• Surveillance, Networks & Digital Identity: In works like On Surveillance and Diktia/Net Works, I explore the politics of visibility, control, and data as a tool for both connection and restriction.

• Gender, Race & Postcolonial Narratives: Using linguistic and visual distortions (e.g., g-race-is-t, error-e-iroon), I engage in wordplay and symbolic manipulation to question hegemonic structures, power dynamics, and fluid identities.

• Time, Memory & Digital Decay: The evolving nature of media—from icons and classical mythology to digital ephemera—appears in projects like Digital Memory and Black-Aegean (2023), investigating how time alters meaning.

• Spatial & Architectural Interventions: My interest in theatrical forms, public space, and urban deconstruction is evident in works such as Amfitheatros Series and Metro, where I explore how environments shape and are shaped by human experience.

These explorations are often presented in nonlinear formats, where viewers navigate the work through open-ended narratives, disrupted sequences, and fluid compositions.

Exhibitions & Contextual Placement

My work has been exhibited in both physical and digital spaces, bridging the gap between traditional art institutions and decentralized, web-based platforms. I actively participate in queer, experimental, and technology-driven art festivals, as well as media theory discussions and interdisciplinary artistic research.

I see my practice as an ongoing dialogue with contemporary art movements such as Post-Internet Art, Expanded Cinema, Generative Art, and Conceptual Deconstruction, positioning my work within a broader critique of power, perception, and mediated reality.

Final Thought

At its core, my work is an invitation to disruption, introspection, and reconfiguration. Whether through glitched surfaces, fragmented symbols, or hybridized digital-physical spaces, my aim is to challenge linear interpretation, question established visual languages, and construct alternative ways of experiencing reality.

🔹 Website: vasileiosbouzas.artroom7.com
🔹 Portfolio: porto.artroom7.com

My work engages with the deconstruction of images, narratives, and histories, interrogating how they are constructed, dismantled, and reinterpreted within intermedia and networked contexts. Through fragmentation, erasure, and reconstruction, I explore the instability of meaning and the fluidity of digital representation, questioning how technology reshapes our understanding of identity, memory, and cultural narratives.

This revision places deconstruction at the heart of your artistic practice while maintaining the focus on intermedia and digital culture.

Would you like me to refine this further or relate it more explicitly to a specific artwork of yours?

Για να λαμβάνετε τακτικές ειδοποιήσεις σχετικά με φεστιβάλ και εκθέσεις οπτικοακουστικών και ψηφιακών τεχνών τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, μπορείτε να εγγραφείτε σε ενημερωτικά δελτία (newsletters) και να ακολουθήσετε τους παρακάτω οργανισμούς και πλατφόρμες: Διοργανώνεται από το Τμήμα Τεχνών Ήχου και Εικόνας του Ιονίου Πανεπιστημίου. Μπορείτε να ενημερώνεστε για τις εκδηλώσεις και τα νέα του φεστιβάλ μέσω της επίσημης ιστοσελίδας τους. AVArts

Η ΑΣΚΤ διοργανώνει και φιλοξενεί πλήθος εκθέσεων και εκδηλώσεων σχετικών με τις οπτικοακουστικές τέχνες. Μπορείτε να παρακολουθείτε το ημερολόγιο εκδηλώσεών τους για ενημερώσεις. ASFA

MOMus-Πειραματικό Κέντρο Τεχνών: Φιλοξενεί φεστιβάλ όπως το “Stereoma”, που εστιάζει στην ηλεκτροακουστική μουσική και τις οπτικοακουστικές τέχνες. Ακολουθήστε τους στα κοινωνικά δίκτυα για ενημερώσεις. Instagram

Διεθνώς:

1. International Documentary Film Festival Amsterdam (IDFA): Ένα από τα μεγαλύτερα φεστιβάλ ντοκιμαντέρ παγκοσμίως. Μπορείτε να εγγραφείτε στο newsletter τους μέσω της επίσημης ιστοσελίδας τους.
2. Ars Electronica: Διεθνές φεστιβάλ που εστιάζει στην τέχνη, την τεχνολογία και την κοινωνία, με έδρα την Αυστρία. Προσφέρει ενημερωτικά δελτία για τις εκδηλώσεις και τα νέα του.
3. Transmediale: Ετήσιο φεστιβάλ στο Βερολίνο που εξερευνά τη σύγχρονη τέχνη και τον ψηφιακό πολιτισμό. Μπορείτε να εγγραφείτε στο newsletter τους για τακτικές ενημερώσεις.

Επιπλέον, η παρακολούθηση εξειδικευμένων ιστοσελίδων και πλατφορμών που ανακοινώνουν φεστιβάλ και εκθέσεις, όπως το CultureNow.gr, μπορεί να σας παρέχει χρήσιμες πληροφορίες για επερχόμενες εκδηλώσεις.

Culture Now

Τέλος, η συμμετοχή σε επαγγελματικά δίκτυα και ομάδες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπορεί να σας βοηθήσει να παραμένετε ενημερωμένοι για ευκαιρίες και εκδηλώσεις στον τομέα των οπτικοακουστικών και ψηφιακών τεχνών.

Νεοδύμιο (Nd) – Το Στοιχείο που Κινεί την Τεχνολογία

Το νεοδύμιο (Nd) είναι ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία των σπανίων γαιών, κυρίως λόγω της χρήσης του σε ισχυρούς μόνιμους μαγνήτες. Είναι ένα αργυρόλευκο, μαλακό μέταλλο που ανήκει στις λανθανίδες και έχει τον ατομικό αριθμό 60.

Βασικές Ιδιότητες

• Χημικό Σύμβολο: Nd
• Ατομικός Αριθμός: 60
• Ατομικό Βάρος: 144.24
• Χρώμα: Ασημί-λευκό
• Σκληρότητα: Μαλακό και εύθραυστο
• Αντίδραση με τον αέρα: Οξειδώνεται εύκολα και σχηματίζει μία πράσινη-μπλε οξείδωση

Χρήσεις του Νεοδυμίου

🔹 Ισχυροί μόνιμοι μαγνήτες (NdFeB)
Το νεοδύμιο συνδυάζεται με σίδηρο (Fe) και βόριο (B) για να δημιουργήσει τους ισχυρότερους μόνιμους μαγνήτες στον κόσμο, τους μαγνήτες νεοδυμίου. Αυτοί χρησιμοποιούνται σε:

• Ηλεκτρικά αυτοκίνητα (κινητήρες Tesla, Toyota Prius κ.ά.)
• Ανεμογεννήτριες
• Ηχεία και ακουστικά υψηλής απόδοσης
• Σκληρούς δίσκους (HDD)
• Ρομποτική και βιομηχανικούς αισθητήρες

🔹 Λέιζερ νεοδυμίου (Nd:YAG)

• Χρησιμοποιούνται σε ιατρικά λέιζερ (χειρουργικές επεμβάσεις, αισθητική δερματολογία)
• Σε στρατιωτικές εφαρμογές (κατευθυνόμενα λέιζερ)
• Στην κατασκευή και συγκόλληση μετάλλων

🔹 Χρωστικές για γυαλί και κεραμικά
Το νεοδύμιο δίνει μοβ-μπλε απόχρωση σε γυαλιά και κεραμικά, χρησιμοποιείται σε ειδικούς φακούς για τηλεσκόπια και γυαλιά συγκολλητών.

🔹 Καταλυτικές εφαρμογές
Βοηθά στη μείωση των ρύπων στις μηχανές καύσης και βελτιώνει τις επιδόσεις καταλυτών σε βιομηχανίες πετρελαίου.

Νεοδύμιο και Σπάνιες Γαίες

Παρόλο που ανήκει στις σπάνιες γαίες, δεν είναι τόσο σπάνιο! Στην πραγματικότητα, είναι πιο άφθονο από τον μόλυβδο, αλλά δύσκολο στην εξόρυξη και διαχωρισμό από άλλα στοιχεία.

Κύριες χώρες παραγωγής:

• Κίνα (90% της παγκόσμιας παραγωγής)
• ΗΠΑ, Αυστραλία, Μιανμάρ

Μελλοντικές Προοπτικές

Το νεοδύμιο είναι κρίσιμο στοιχείο για την πράσινη ενέργεια, καθώς απαιτείται σε μεγάλες ποσότητες για ηλεκτρικά αυτοκίνητα και ανεμογεννήτριες. Η αυξανόμενη ζήτηση μπορεί να προκαλέσει ελλείψεις και γεωπολιτικές εντάσεις, καθώς η Κίνα ελέγχει την αγορά.

📌 Ενδιαφέρεσαι για κάποιον συγκεκριμένο τομέα του νεοδυμίου (τεχνολογία, τιμή αγοράς, προμήθεια);

panormos
people
people of st george
peru
photo orbit
Photo-agores
photo-air
photo-destruction
photo-na-ou-s-(i)-as
photography
photography random time
photography-02
public art
texts
random stories
redhook
routes
ruins a class
searching for Dan
selfport
shadows
skylines
storytellings
subway intervention
sunrise
THEMES
time
top-view
topia
tree
trena
twins story
virtual garden
virtual portraits
void/Κενό
walking

amfi-theatros-n-8      amfit- meteoro   amfitheatro-rele amfitheatros-g (2001)   works   audio actions       bee news        bee park     black-aegean    box anima box twins II boxes III          cave  celebrities       coins   coney island   cross   cv   dialogues   diary   dig-drawing      dig.painting      digital memory/κήπος ()  diktia/net works     dismembered   documentations      drawings      droppim coins        E  e-cvs          e-shadows 1998       elements      error-e-iroon        evros            experimental   food    g avenue       g-race-is-t        gender race    h-space/ x-oroi    i-soma-to-typos         iconography       icons      inspiration     installations      interactive installations       internet   keimena     kermata    lighting             live                lost paintings    media forms      meteoros      metro      monos         narcissus       narrative keyboard       negatives     networks        Notebook     notebook erase   objects        odoiporiko      on surveillance/     on-air        painting II         paintings I       panormos     people     people of st george  peru  photo orbit        Photo-agores      photo-air         photo-destruction       photo-na-ou-s-(i)-as   photography           photography random time     photography-02      public art      texts        random stories      redhook    routes    ruins a class      searching for Dan    selfport     shadows    skylines    storytellings   subway         intervention       sunrise      t-installation      the crazyness- Παραλογισμός     THEMES       time   top-view      topia     tree     trena     twins story  uncategorized    varidia      various     video installations video stills    video twins      video works      virtual garden      virtual portraits   void/Κενό       w-space/Η πηγή     walking       web based inst       web search  well space    x-photonudes      x-photos    xorografies

The Infinite Canvas: Art has traditionally been seen as a process with a defined beginning, middle, and end. A sculptor finishes chiseling a piece of marble, a painter completes the final stroke, and a filmmaker wraps up with the final cut. Today artists challenge the very notion of “completion” in art: Art is a living, breathing organism in constant flux, never truly reaching a state of finality particularly for artists works primarily in multimedia, where the boundaries between traditional art forms blur, and the opportunity for endless transformation thrives. The creations are never finished; they remain in an eternal state of evolution, shaped and reshaped over time by continuous re-evaluation, elaboration, and transformation.

Art is not a static object, fixed in time once completed. Instead, it is a dynamic process that unfolds over time, constantly absorbing new ideas, experiences, and perspectives. Art created by a combination of video, sound, digital manipulation, and physical elements like objects either ready made. printed or crafted sculpture or painting, defy easy categorisation. This flexibility in medium reflects the fluid approach to creativity, where any piece of art can always be improved, altered, or repurposed. The underlying philosophy here is akin to a Zen-like acceptance of impermanence. Just as a river is never the same from moment to moment, neither is a work of art. What the viewer experiences today might look entirely different tomorrow. What the creator thinks of today might look entirely different tomorrow. This is not just about technical modifications but about the artist’s evolving relationship with the work itself. The act of creation, in his eyes, is an ongoing dialogue between artist and artwork—a relationship that remains open-ended.

A Perfect Fit for Transformation

Multimedia art offers the perfect playground for such an artist, as it inherently resists closure. Unlike painting or sculpture, which traditionally have physical limitations, multimedia allows for layers upon layers of manipulation. A digital video can be edited countless times; a sound installation can grow more complex or minimalistic as new audio tracks are added or substructed. The boundaries of what constitutes the “final” piece are porous, making it possible for the creator to return to and transform his work endlessly.

For example, a digital projection that started as a simple video loop might, over time, accumulate layers of sound, interactivity, and 3D modeling, each transformation prompted by the artist’s new insights or technological advances. A painting could be digitized, animated, and then reintroduced as a part of a virtual reality installation. The potential for reinvention is limitless, giving the artist the freedom to treat each piece as a perpetual work-in-progress.

The Act of Re-Evaluation

Re-evaluation plays a central role in this artist’s process. He is constantly questioning his previous choices, reflecting on how time, external feedback, and internal shifts in understanding could change the work. What was once a finished piece might later seem incomplete or ripe for a new direction. In this sense, re-evaluation is both a creative and critical process. It forces the artist to confront the evolving nature of his artistic voice and question his relationship with each piece.

While traditional artists might experience re-evaluation in the form of retrospectives or critiques, this artist integrates it into the fabric of his work itself. He does not separate past works from his current creative process but sees them as ongoing conversations. This allows for a unique artistic practice where earlier pieces can serve as a foundation for new explorations rather than static artifacts of past ideas.

The Audience’s Role in the Ongoing Process

This approach challenges not only the artist’s relationship with his work but also the audience’s perception of art. Viewers who encounter his multimedia pieces in an exhibition today may return to see something entirely different tomorrow. They become witnesses to the artwork’s ongoing metamorphosis, almost like collaborators in its evolution.

In a world where art is often commodified and valued based on its completion, this artist’s refusal to “finish” his work subverts expectations. His pieces are never quite ready to be put on a pedestal, sold, or archived. Instead, they exist in a state of perpetual becoming, forcing viewers to question their own assumptions about what it means for art to be complete. The audience, therefore, plays an active role, not only in interpreting the piece but in witnessing its continuous transformation, blurring the line between creator, creation, and consumer.

Embracing Impermanence: The Process Over the Product

The beauty of this infinite process is that it elevates the act of creation above the final product. For this artist, art is about the journey rather than the destination. He views each iteration, each transformation, as part of a broader exploration of ideas, emotions, and technical experimentation. His art becomes an expression of time itself—reflecting the fluidity of human thought, the unpredictability of life, and the evolution of technology.

In a way, this artist embodies the idea of art as a form of process philosophy, where change and transformation are the only constants. By never declaring his works finished, he frees himself from the constraints of the art market, gallery deadlines, or critical pressures to produce a “perfect” piece. Instead, he embraces imperfection, flux, and the idea that there is always room for improvement, evolution, and transformation.

Endless recompositions of the past

Conclusion: The Infinite Artist

In a world obsessed with finality and perfection, the artist who sees his work as an ongoing, infinite process stands as a radical figure. His refusal to declare a work complete challenges traditional notions of authorship, audience participation, and the nature of art itself. By working in multimedia, he finds endless avenues for exploration, allowing him to continually reimagine, rework, and renew his creations. In doing so, he not only redefines what it means to be an artist but also offers a profound meditation on the ever-changing nature of creativity, impermanence, and human expression.

In his hands, art is not a product but a process—a living organism that evolves and grows over time, reminding us that in the world of creation, nothing is ever truly finished.

4o

https://www.flickr.com/gp/127933654@N03/JGL739R1LA

Η αντιληψη της επιβολής

Αφορά τι;;

https://www.flickr.com/gp/127933654@N03/8H11396h1C

Animation art is extremely contemporary today, thriving at the intersection of technology, storytelling, and artistic innovation. Here’s why animation remains highly relevant and contemporary in the modern cultural landscape:

1. Technological Advancements

The evolution of technology has transformed animation into a dynamic and rapidly advancing art form. Tools like CGI (Computer-Generated Imagery), motion capture, and virtual reality have expanded the possibilities of animation far beyond traditional hand-drawn techniques. These technologies allow for intricate, realistic animations and open new avenues for creative expression, making animation a cutting-edge art form.

2. Diverse Applications

Animation is no longer confined to film and television. It plays a significant role in video games, web series, advertisements, virtual reality experiences, and even in apps and social media content. The integration of animation into various digital platforms ensures that it remains a contemporary medium, deeply embedded in everyday life and culture.

3. Cultural Relevance

Contemporary animation reflects and shapes current cultural and social narratives. Whether addressing complex themes like identity, politics, mental health, or environmental issues, animated works often push the boundaries of storytelling. Animated films and series like BoJack Horseman, Rick and Morty, Spider-Man: Into the Spider-Verse, and Soul are celebrated for their innovative narratives and deep engagement with contemporary issues.

4. Global Influence

Animation has a global reach, with significant contributions from countries around the world. Japanese anime, for instance, has had a profound influence on global pop culture, while studios like Pixar and DreamWorks continue to dominate international markets. The diversity of styles, themes, and cultural perspectives in animation ensures its relevance across different regions and audiences.

5. Artistic Innovation

Contemporary animators are constantly experimenting with new techniques and styles, blending traditional methods with modern technology. This hybrid approach leads to innovative works that challenge traditional notions of what animation can be. The rise of independent animation studios and artists also contributes to the medium’s contemporary relevance, as they bring fresh, original ideas to the forefront.

6. Accessibility and Democratization

The proliferation of digital tools and platforms has democratized animation, allowing more artists to create and share their work. Platforms like YouTube, TikTok, and Instagram have become spaces where independent animators can reach large audiences without the backing of major studios. This accessibility has led to a surge in diverse and experimental animated content, keeping the medium vibrant and contemporary.

7. Cross-Disciplinary Collaboration

Animation frequently intersects with other art forms, including music, fine art, and theater. Contemporary artists often use animation to complement other media, creating multidisciplinary works that explore new creative territories. This cross-pollination of ideas and techniques keeps animation at the forefront of artistic innovation.

8. Educational and Scientific Use

Animation is increasingly used in education and science to visualize complex concepts and data. From explainer videos to simulations in virtual reality, animation is a contemporary tool that enhances understanding and communication in various fields, further solidifying its place in modern society.

Conclusion

Animation is highly contemporary today, continuously evolving with technology, reflecting current cultural trends, and influencing a wide range of industries. Its ability to adapt and innovate ensures that it remains a vital and relevant art form, deeply embedded in both popular culture and artistic practice. Whether through blockbuster films, indie projects, or experimental web series, animation continues to push the boundaries of what is possible in the world of art and storytelling.

4o

THe departure from a home is a critical moment

The relationship between the body and the home is a dynamic interplay of physical, emotional, cultural, and social elements. The home serves not only as a shelter but also as a space where the body and the mind find rest, expression, and connection. In this case home was critical since was

Cultural practices often influence how homes are designed to accommodate bodily functions, such as cooking, bathing, and sleeping. For example, traditional Japanese homes with tatami mats and futons reflect specific cultural approaches to sleeping and sitting.

The home is a canvas for self-expression, where individuals can display their tastes, values, and identities through decoration, furniture, and personal belongings. This personalization makes the home a reflection of the occupant’s identity.The arrangement and organization of space within the home often mirror the occupant’s routines and lifestyle, which are intrinsically linked to the body’s daily rhythms and needs.

The relationship between the body and the home spans various disciplines, including anthropology, sociology, psychology, architecture, and cultural studies. The video explores how the physical and symbolic aspects of home influences the well-being of whom inhabit it.

The wooden window that I was looking for several years accossiated with my and a symbolic part of the house

Τα ξύλινα πατζούρια που έβλεπα για πολλά χρόνια.

Όσοι κοίταξαν τα ιδια πατζούρια

. The layout and design of a home often reflect the needs and habits of the body.Cultural practices often influence how homes are designed to accommodate bodily functions, such as cooking, bathing, and sleeping. For example, traditional Japanese homes with tatami mats and futons reflect specific cultural approaches to sleeping and sitting.Personal Identity and Self-Expression:The home is a canvas for self-expression, where individuals can display their tastes, values, and identities through decoration, furniture, and personal belongings. This personalization makes the home a reflection of the occupant’s identity.The arrangement and organization of space within the home often mirror the occupant’s routines and lifestyle, which are intrinsically linked to the body’s daily rhythms and needs.

Psychological and Emotional Perspectives

1. Sense of Safety and Security:The home provides a sense of safety and security, crucial for mental and emotional well-being. It acts as a sanctuary where individuals can retreat from the external world and feel protected. The comfort and familiarity of the home environment contribute to emotional stability and a sense of belonging, essential for overall mental health.
2. Attachment and Memory:Homes are often imbued with personal and familial memories, creating a deep emotional attachment to the space. These memories can be triggered by specific objects, smells, or arrangements within the home. The layout and aesthetic of a home can evoke feelings of nostalgia and comfort, connecting the present self with past experiences and loved ones.

Social and Community Perspectives

1. Social Interactions and Relationships:The home is a primary setting for social interactions, whether within the family or with friends and guests. The design of communal spaces, such as living rooms and dining areas, facilitates these interactions.The arrangement of private versus shared spaces within a home can reflect and shape the dynamics of relationships among inhabitants, influencing privacy, communication, and social bonding.
2. Cultural Norms and Practices:Different cultures have unique norms and practices regarding the use of space within the home, which influence how bodies interact with and move through these spaces. For example, some cultures prioritize communal living spaces, while others emphasize individual privacy.These cultural practices extend to rituals and traditions within the home, such as meal preparation, celebrations, and daily routines, which are performed and experienced through the body.

Architectural and Spatial Perspectives

1. Design and Ergonomics:The design of a home, including its architecture and interior layout, directly affects how comfortably and efficiently the body can perform daily activities. Ergonomic considerations are crucial in ensuring that spaces are functional and accessible.Factors such as lighting, ventilation, and spatial flow are designed to enhance physical comfort and support bodily health, promoting a sense of well-being within the home.
2. Adaptability and Accessibility:Homes need to adapt to the changing needs of the body over time, such as aging or disability. Accessible design features, like ramps, wider doorways, and adjustable fixtures, ensure that the home remains functional for all occupants.The concept of “universal design” aims to create spaces that are inherently accessible to people of all ages and abilities, promoting inclusivity and independence.

The term “annals of creation” can be interpreted in various ways depending on the context, but generally, it refers to historical or mythological records detailing the origins and formation of the universe, the Earth, and life. These accounts can be found in religious texts, ancient myths, scientific theories, and artistic representations. Below is an exploration of different perspectives on the annals of creation: 1. Religious and Mythological Accounts 1.1 Biblical Creation (Judeo-Christian Tradition) Genesis: The Book of Genesis in the Bible describes the creation of the world in six days by God. It begins with “In the beginning, God created the heavens and the earth” and details the formation of light, the sky, land, vegetation, celestial bodies, animals, and finally, humans. 1.2 Hindu Creation Vedas and Puranas: Hindu scriptures like the Rigveda and various Puranas offer multiple creation stories. One account describes the universe emerging from a cosmic egg (Hiranyagarbha), while another involves the god Vishnu creating the world from his navel, from which a lotus flower emerges, carrying Brahma, the creator. 1.3 Greek Mythology Theogony by Hesiod: This ancient Greek text outlines the origins of the gods and the creation of the world, starting from Chaos, followed by the emergence of Gaia (Earth), Tartarus, and Eros (Love). (!! )It describes the birth of various deities and the formation of the cosmos. 1.4 Norse Mythology Prose Edda: The Norse creation story involves the primordial void Ginnungagap, the emergence of the first beings Ymir and Audhumla, and the subsequent creation of the world from Ymir’s body by the gods Odin, Vili, and Vé. 2. Scientific Theories 2.1 Big Bang Theory Cosmology: The Big Bang Theory is the leading scientific explanation for the origin of the universe. It posits that the universe began as an extremely hot and dense singularity approximately 13.8 billion years ago and has been expanding ever since. 2.2 Evolutionary Biology Charles Darwin’s Theory of Evolution: This scientific theory explains the diversity of life on Earth through natural selection. It describes how life evolved from simple organisms to more complex forms over billions of years. 2.3 Abiogenesis Origin of Life: Abiogenesis is the study of how life on Earth could have arisen from non-living matter. Various hypotheses exist, including the primordial soup theory, which suggests that life began in a “soup” of organic molecules in the early Earth’s oceans. 3. Artistic Representations 3.1 Literature John Milton’s “Paradise Lost”: This epic poem explores the biblical story of the Fall of Man, beginning with the rebellion of Satan and the creation of Earth and mankind by God. 3.2 Visual Arts Michelangelo’s “The Creation of Adam”: A famous fresco on the ceiling of the Sistine Chapel, depicting God giving life to Adam, the first man, symbolizing the moment of creation according to the Bible. 3.3 Modern Media Films and Series: Movies like “The Tree of Life” and series like “Cosmos” explore themes of creation from both spiritual and scientific perspectives, blending narrative and documentary styles to convey complex ideas about the origins of the universe and life. 4. Philosophical Perspectives 4.1 Existentialism Meaning of Creation: Philosophers like Jean-Paul Sartre and Friedrich Nietzsche have explored existential questions about the meaning of creation and existence, often challenging traditional religious and scientific narratives. 4.2 Cosmology and Metaphysics Nature of Reality: Philosophical inquiries into cosmology and metaphysics examine the nature of reality, the existence of the universe, and the fundamental principles that govern creation and existence.

Conclusion

The annals of creation encompass a rich tapestry of stories, theories, and artistic expressions that seek to explain the origins of the universe, the Earth, and life itself. Whether through religious texts, mythological tales, scientific theories, or artistic works, humanity has long been fascinated by the question of how everything began. These diverse perspectives not only reflect our quest for knowledge but also our need to find meaning and understanding in the vastness of existence.

E3E

Personalization involves tailoring the content, recommendations, and interactions that a user experiences based on their behavior, preferences, and previous interactions. This can encompass a wide range of techniques and technologies, including:

1. Recommendation Systems: These systems suggest products, content, or services to users based on their past behavior and preferences, using algorithms like collaborative filtering, content-based filtering, or hybrid methods.
2. Behavioral Targeting: This involves collecting data on users’ online activities (such as page views, clicks, and search queries) to deliver targeted advertisements or content.
3. User Profiling: Creating detailed profiles of users based on their activity and interactions to predict future behavior and preferences.
4. Machine Learning and AI: Utilizing machine learning models to analyze large datasets and predict user behavior, enabling more accurate and dynamic personalization.
5. A/B Testing: Testing different versions of content or user experiences to determine which performs better for different user segments.
6. Natural Language Processing (NLP): Analyzing and understanding user input (such as search queries or messages) to generate relevant and personalized responses.

These processes rely heavily on data collection, analysis, and the application of sophisticated algorithms to create a more engaging and relevant user experience.

Translation

Abstract painting and the life of nature are interconnected in profound ways. Abstract art, with its emphasis on form, color, and emotion, often draws inspiration from the natural world, capturing its essence in ways that transcend realistic representation. This interplay between abstract painting and nature can be explored through several key themes:

Inspiration from Nature

1. Forms and Patterns:
   • Nature is a rich source of abstract forms and patterns, from the spirals of seashells and the fractal geometry of snowflakes to the fluid dynamics of water and the organic shapes of leaves and plants. Abstract artists often incorporate these natural forms into their work, emphasizing their intrinsic beauty and complexity.
   • Artists like Georgia O’Keeffe have abstracted natural forms, such as flowers and landscapes, into their essential shapes and colors, creating works that evoke the spirit of nature without depicting it literally.
2. Colors and Textures:
   • The colors found in nature, such as the blues of the sky and ocean, the greens of forests, and the vibrant hues of flowers and wildlife, inspire abstract painters to explore bold and dynamic palettes.
   • Textures in nature, from the rough bark of trees to the smooth surface of stones, also influence the techniques and materials used in abstract painting. Artists may use thick impasto, layering, or mixed media to mimic these natural textures.

Expression of Natural Phenomena

1. Movement and Flow:
   • The movement of water, wind, and light in nature provides a dynamic source of inspiration for abstract artists. The fluidity and rhythm of these natural elements can be expressed through sweeping brushstrokes, swirling compositions, and varied lines.
   • Jackson Pollock’s drip paintings, for example, capture the sense of chaos and order found in natural processes, reflecting the unpredictable yet harmonious flow of nature.
2. Light and Shadow:
   • The interplay of light and shadow in nature, such as the dappled sunlight through trees or the changing hues of a sunset, is a key element in abstract painting. Artists use contrasts and gradients to evoke the effects of light and shadow, creating depth and atmosphere in their work.
   • Mark Rothko’s color field paintings, with their luminous layers of color, suggest the subtle transitions of light in the natural world.

Philosophical and Emotional Connections

1. Nature as a Metaphor:
   • Abstract painting often uses nature as a metaphor for broader themes such as growth, decay, renewal, and the cycles of life. These themes resonate deeply with the human experience, making abstract works that draw on nature both personal and universal.
   • Artists like Helen Frankenthaler have explored these metaphors through their abstract landscapes, where the shapes and colors suggest natural forms while also conveying emotional and existential themes.
2. Emotional Resonance:
   • The beauty, tranquility, and power of nature evoke strong emotional responses, which abstract artists seek to capture and communicate through their work. The use of color, form, and composition can convey feelings of calm, joy, awe, or melancholy, mirroring the emotional impact of natural settings.
   • The works of artists like Joan Mitchell, who drew inspiration from her gardens and landscapes, reflect the deep emotional connection to nature and its ability to inspire abstract expression.

Contemporary Perspectives

1. Environmental Concerns:
   • Contemporary abstract artists often address environmental issues and the impact of human activity on nature. Through abstract forms and compositions, they highlight themes such as climate change, pollution, and the loss of biodiversity, prompting viewers to reflect on their relationship with the natural world.
   • Artists like Olafur Eliasson create immersive installations that use abstraction to engage with environmental themes, encouraging awareness and dialogue about the state of the planet.
2. Technology and Nature:
   • Advances in technology allow artists to explore new ways of representing nature abstractly. Digital tools and multimedia installations can capture and reinterpret natural phenomena, offering fresh perspectives on the intersection of technology and the natural environment.
   • Artists like Casey Reas use algorithmic processes to create abstract works that echo the complexity and patterns found in nature, blurring the lines between the digital and the organic.

Conclusion

Abstract painting and the life of nature share a deep and multifaceted connection, where the natural world serves as both inspiration and subject. Through abstraction, artists distill the essence of nature, exploring its forms, colors, and emotions in ways that resonate on both an aesthetic and philosophical level. This relationship continues to evolve, reflecting contemporary concerns and technological advancements, while maintaining a timeless dialogue between art and the natural world.

ο οικείος χώρος του άπτοπ έχει γίνει το δεύτερ σπίτι μου

η μάλλον έχει γ΄νει ο συνδεκτικός κρίκος σε αυτά που ζώ

Σήμερα είδα την Αγγελική και θυμήθηκα τον καθρέφτη

Ναι ήταν αυτό το κλειδί μάλλον της αδικίας που έκανα τόσο χρόνια

Την έννοια της ανακλαστικής επιφάνειας πιθανά να μην τη είχα από την αρχή

Πιθανά η μάλλον σίγουρα η καλύτερα το πιθανότερο να την συνέλαβα στη συνέχεια

Γιατί το έργο ως σύλληψη έχει να κάνει με το συνδυασμό διαφορετικών πληροφοριών οι οποίες σε μια παιγνιώδη σύνθεση αποκτούν μια άλλη ανάγνωση

Απολυτίκια

Το ζήτημα της διαδραστικής αφήγησης περιήλθε στα ενδιαφέροντα μου από την αρχή των σπουδών μου στο Pratt Institute

Πολύ αργότερα και όταν έφτιαχνα την εκδοχή με το πληκτρολόγιο να λειτουργεί ως αφηγηματικός αλγόριθμος για την εγκατάσταση εικονικός κήπος /virtual garden θυμήθηκα τον κορεάτη συμφοιτητή μου στην Αμερική στο Πράττ που έφτιαξε ένα διαδραστικό βίντεο-cd με 8 διαφορετικές επιμέρους ιστορίες. Η κάθε εκδοχή παράθεσης τους είχε μια άλλη σχεδιασμένη αφήγηση. Δεν θυμάμαι το όνομα του για να του δώσω το απαραίτητο credit αλλά μου ήταν ιδιαίτερα αγαπητός και είχε πατέρα φαρμακοποιό.

Στη συνέχεια ο μέντορας μου υπήρξε το έργο του επιβλέπoντα καθηγητή μου στο μεταπτυχιακό που νομίζω ότι σημάδεψε για πολλά χρόνια τις ερευνητικές μου αναζητήσεις στις οπτικοακουστικές τέχνες

Το αρχικό ερώτημα που έθετε το καλλιτεχνικό μου έργο από τη στιγμή που άρχισε να αποκτά διαμεσιακές προσεγγίσεις αφορούσε την σχέση ανάμεσα στο σώμα το φώς και το χώρο και αυτή η αναζήτηση παρά το ότι δεν αποκτά μια σταθερή ταυτότητα διακατέχει το κύριο μέρος του

Στο επίπεδο των οπτικοακουστικών αφηγήσεων το κύριο μέρος του έργου μου συντελείται μέσα από τη σύνθεση και αναπαραγωγή οπτικοακουστικού υλικού μέσα από την εκτέλεση προτώλιων αλγόριθμων

Το έργο ο έργο μου ανήκει στην κατηγορία της ψηφιακής τέχνης σχεδόν το σύνολο του και αυτό όχι όσο αναφορά την οποιαδήποτε ταυτότητα του έργου αλλά όσο αφορά την άυλη υπόσταση του όπως διαμορφώνεται στο νέφος και επιτελείται με άλλο τρόπο διαρκώς τόσο σε επίπεδο ανάκλησης όσο και σύνθεσης όσο και διαμεσολάβησης της πληροφορίας του.

Μέσα από την “ενστικτώδη” ανάπτυξη συλλογικών και ατομικών πρακτικών της σχέσης σώματος, τόπου, φιλοσοφίας , δημόσιου χώρου και με ερμηνευτικά εργαλεία τη φωτογραφία, το collage, τη ζωγραφική, παρήγαγα μια σειρά από έργα που αφορούσαν εγκαταστάσεις στο χώρο , αλλά και ζωγραφικά έργα που άμεσα η και έμμεσα την αφορούσαν.

Μεγάλων διαστάσεων “σχεδόν μονο-χρωματικά” τελάρα 3.00 Χ 1.90 μέτρα αποτύπωναν αυτή τη σχέση που ήθελα να έχει το σώμα με το έργο, η κλίμακα του ζωγραφικού έργου με τη φυσική κλίμακα. Οι μεγάλες διαστάσεις αφορούσαν μια ζωτική σχέση του εικονικού με το πραγματικό, μια σχέση που ενέχει και την ύπαρξη του σώματος, τόσο σε επίπεδο κλίμακας απέναντι στη κλίμακα του χώρου του ζωγραφικού εικονήματος ακόμα και αν αυτός είναι χωρίς χώρο η “πλακάτος”, αλλά και σαν εν δυνάμει χειρονομία διαχείρισης αυτού του κόσμου

να εμπλέκει την υπεροχή τκαι στη συνέχεια να εμπλέκει τη τέταρτη διάσταση

Η αποκοπή και η εμβύνθιση ξεκίνησε μέσα από το έργο της διπλωματικής μου που διαπραγματεύοταν την ανθρώπινη σκιά

Η μάταιη προσπάθεια να μπορώ να βγώ ολοκληρωτικά από αυτή τη δίνη διήκρκεσε πολλά χρόνια και μου θυμίζει τα οράματα ενός μοναχού

1996, Δελφοί, Σταυροειδής Σκιά , Επιτέλεση (Blaudine, Marriot, Andreas, Vasilys)

1996, Greece, Delfi, “Art in public space”, Intensive Erasmus Program, ASKT

Η πρώτη καταγραφή στο ξενώνα της Καλών Τεχνών στους Δελφούς

Η θέση της εικονικής φιγούρας στον εικονικό χώρο

Η εξάτηση της αφήγησης σαν ένα αποτέλεσμα της σωματικής χωροθέτησης ήταν μια από τις πρώιμες

ανησυχίες που αφορούσαν τη δουλειά μου

Πίσω από το καλυμμένο φιλό-αρχαΐζων κείμενο ουσιατικά υποβόσκει η ανάγκη της συσχέτσιης των σωμάτων με την αφήγηση

Το να καθηλώνεται η κουβέντα σε ένα αρχαίζων concept που ουσιαστικά ένα παραμυθάκι που αφπορά την ιστορία η καλύτερα τον μ΄υθο του Πλάτωνα δεν αποτελεί τίποτε άλλο από την αναγκαιότητα της λειτουργικότητας σε ένα ακραία ανταγωνιστικό περιβάλλον..

Για να γίνω πιο κατανοητος η πρόθεση αφορά την ασύνδεση της θέσης του σώματος μέσα στο χώρο με την. αφήγηση ‘ετσι όπως συντελείται στη χωρικ’ή προβολή..

Ο τρόπον ςπου συνετελείται αυτή η αφήγηση αφορά τη θέση του από ένα έως τρία σ΄ωλατα μέσα στο χ’ωρο της εγκατάστασης

Ο μύθος αποτελεί το αφηγηματικό υλικό και ο μύθος του σπηλαίου.

Είναι ο ίδιος μύθος με το μύθο της σκιάς στις διάφορες κουκλτούρες

Για τη δική μας είναι πολλά

Είναι η απαρχή της ζωγραφικής της αναπαράστασης

είναι η παρουσία του Απόλλωνα είναι η αναφορά μας στην ελληνική ζωγραφική και το φως του Αιγαίου αλλά και στον μύθο των Δελφών

Η έννοια της σκιάς του αποτυπώματος που αφήνει το ανθρώπινο σώμα πάνω στο έδαφος είναι η πρώτη ανάγνωση της διαπραγμάτευσης ανάμεσα στο φώσ στα σώματα και στον εικονικό χώρο

Ο Πλάτωνας και τα αρχέτυπα σαφώς παραπέμπουν στην εικονική διάσταση στην εικονική συνήπαρξη

Αρχικά το έργο σχεδιάστηκε με τη λογική να ανιχνεύει τον αριθμό και τη θέση των θεατών με τη παραδοχή ότι το μάγιστο των χρηστών είναι τεις πράγμα που δεν είχε κάποιο άλλο νόημα από να αποκλείσει την φυσική εξέλιξη του έργου

νει μια πρ

το αποτύπωμα του σώματος έτσι όπως συντελείται από την απώλεια του φωτός μέσα από την αντιπαράθεση του με το φώς

υπήρχε απλά η απλότητα ενός καλλιτέχνη που αδιαφορούσε πλήρως για την ιστορία και την εξέλιξη και η εμβήθυνση σε οποιαδήποτε χρονική περίοδο της ιστορίας (της τέχνης της επιστήμης ;;;)

CV

1. ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΧΩΡΟ/ ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΕΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΧΩΡΟ

1. Διαδραστική οπτικοακουστική εγκατάσταση για την εικαστική  

          πλαισίωση σταθμού του ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ (Β! βραβειο)

1.      H-SPACE /Οπτικοακουστική εγκατάσταση

            1.3      Interactive audio video installation “Shadows and Lights”

1.3.1   Μέρος 1

1.3.2   Μέρος 2

1.3.3   Μέρος 3

1.3.4   Μέρος 4

1.3.5   Μέρος 5

1.3.6   Μέρος 6

1.3.7   Μέρος 7

             1.4      Εγκατάσταση στο χώρο ψηφιακά επεξεργασμένων εικόνων

             1.5      Δράση στο χώρο και παράλληλη εγκατάσταση

• ΔΙΣΔΙΑΣΤΑΤΕΣ ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ /VIDEO-ΑUDIO

•      H-SPACE Video Οπτικοακουστικήs εγκατάστασηs

Α. ΒΙΝΤΕΟ- A SINGLE CHANELL VIDEO

Β. ΤΑ ΤΡΙΑ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ Η ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Γ. Ο ΕΙΚΟΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΗΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

Δ. ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

•    Interactive audio video installation “Shadows and Lights”

2.3      ΤΡΙΠΤΥΧΟ

2.4       DOCUMENTARY Fall in N.Y.

•      Notebook

3. ΤΡΙΑΣΔΙΑΣΤΑΤΕΣ ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ/ ANIMATION

            /ΠΡΟΣΟΜΕΙΩΣΕΙΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ

             3.1      Δημιουργία εικονικών χώρων H-SPACE

             3.2      Προσομοιώσεις εγκατάστασης

3.3       Ζωγραφικοί χώροι.

   3.4       Πειραματικοί χώροι.

4. WEB DESIGN-WEB DEVELOPMENT-INTERNET ART

4.1       Παρουσίαση μιας ανθρώπινης γέννησης στο διαδίκτυο

4.2       Video Wall project

4.3       Προγραμματισμός στο διαδίκτυο

• Ψηφιακή ζωγραφική
  •   http://mysite.pratt.edu/~vbouzas

•   Σχεδιασμός και υλοποίηση site για Παν.Πατρών

   5. ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ/ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ

        Α.  ΕΝΟΤΗΤΑ Ι

        B.  ΕΝΟΤΗΤΑ ΙΙ

        Γ.  ΔΕΙΓΜΑΤΑ

   6.ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ/ΣΧΕΔΙΟ

ΠΡΟΣ ΤΟ ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ

Πρόγραμμα εικαστικής πλαισίωσης

Αξιότιμε κ. Πρόεδρε του ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ

Αξιότιμε κ. Πρόεδρε της επιτροπής εικαστικών παρεμβάσεων του ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ

Αξιότιμα μέλη της επιτροπής εικαστικών παρεμβάσεων του ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ

Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι  πληροφορήθηκα ότι η ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ  προχώρησε στην κατασκευή του τρίτου και τέταρτου βραβείου του διαγωνισμού που έγινε για την αισθητική πλαισίωση του σταθμού «ΠΑΝΟΡΜΟΥ» σε άλλους σταθμούς του οργανισμού σας.

Όταν ζήτησα να πληροφορηθώ την αιτία της παράκαμψη της πρότασης μου που της είχε απονεμηθεί το δεύτερο βραβείο πληροφορήθηκα ανεπίσημα ότι λόγοι ασφαλείας σε σχέση με την τεχνική πραγμάτωση του έργου καθιστούν μη εφικτή την πραγματοποίηση του από μέρους του οργανισμού σας.

Επειδή δεν μπορώ να γνωρίζω επακριβώς τους λόγους μη πραγμάτωσης του έργου θα ήθελα να σας παρακαλέσω θερμά να μου γνωρίσετε τους λόγους που οδήγησαν στην παράκαμψη της πρότασης μου και δεύτερου βραβείου στον διαγωνισμό της ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ για την εικαστική πλαισίωση του σταθμού της Πανόρμου.

Στη περίπτωση που η μη επαρκής τεχνική ασφάλεια του έργου καθιστά μη δυνατή επισφαλής την πραγμάτωση του θα ήθελα να σας παρακαλέσω να λάβετε τα ακόλουθα υπόψη σας.

Α. Το έργο αποτελείται από δύο αυτόνομα αλλά και αλληλοσυμπληρούμενα κομμάτια:

Ι

Από τη μία μεριά την ύπαρξη 40 μεταλλικών κουτιών (μακέτα των οποίων σε κλίμακα 1:10  παρείχα στον οργανισμό σας κατά την διάρκεια του διαγωνισμού και τα οποία εμπεριέχουν σε διάφορες επιστρώσεις απο επιλεγμένες φωτογραφίες τυπωμένες σε διαφάνειες αλλά και μια σειρά επιλεγμένων χαρτών από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Το κομμάτι αυτό του έργου φέρει μια αισθητική αξία αυτόνομη

ΙΙ

Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι με ελαφρές αλλαγές το έργο θα μπορούσε να αποκτήσει πολλή πιο απλή τεχνική υπόσταση. Ούτως η άλλως γενικότερη πεποίθηση μου είναι ότι στην εποχή μας η διασφάλιση της τεχνικής λειτουργίας του έργου είναι εφικτή ακόμα και αν αυτό είναι αρκετά σύνθετη και .

Το έργο στηρίζεται στην διαδραστική λειτουργία 40 φωτεινών κουτιών που φέρουν τις μνήμες των επιβατών και ενεργοποιούνται από σαράντα αισθητήρες. Το έργο όμως στηρίζεται και στην αισθητική αξία των ίδιων των κουτιών που θα μπορούσαν να είναι διαρκών φωτισμένα.

Η λειτουργία των λαμπτήρων μπορεί να διασφαλιστεί για αρκετά χρόνια μέσα από τη χρήση κατάλληλων φωτιστικών σωμάτων.

To προτεινόμμενη παρέμβαση έχεο δύο διαφορετικές εκδοχές.

Στη πρώτη η εγκατάσταση χρησιμοποιείται για την δημιουργία ήχων και εικόνων που εκλείπουν από το αστικό τοπίο

Και αναφέρονατι στις μνήμες των επιβατών. Κυρίαρχη ιδ΄εα αυτής της προσσέγισης είναι η χρήση της εγκατάστασης σαν ένα εργαλείο αναπαραγωγής και σύνθεσης αυτού του collage ήχων και εικόνων απο τους επιβάτες.

Στην περίπτωση αυτή  οι εικόνες είναι μια σύνθεση ψηφιακά επεξεργασμένων εικόνων που χωρίς να είναι άμμεσα αναγνωρίσιμες από τον επιβάτη παραμπέπουν σε εικ΄΄ονες οικείες διαφορετικών χρόνων και χώρων.

Σκοπός είναι η ανάκληση της ανάμνησης και η απελευθέρωση της δημιουργικής φαντασλιςς τιυ θεατή μέσα απο την ελεύθερη σύνυεση των εικόνων.

Οι ‘ηχοι συνδέονται και συμπληρώνουν τις εικόνες

Το έργο λειτουργεί σαν ένα εργαλείο προωολής του μύθου, της ιστορίας που αναφέρεται στην μνήμη του θεατή

Στη δε΄θτερη εκδοχή του το εργο αποκτά μια διάσταση μινιμαλιστική και προτεύντα ρόλο παίζει η αλληλεπίδραση των θεατών με το έργο και η δημιουργλια ηχητικών και εικονικών συνθέσεων.

Σε αυτή την παρίπτωση οι επιβάτες θεωρούνται φορεις φωτός διαφορετικής ,εντασης.