Vasilis Bouzas studied at the Athens School of Fine Arts (1990–1997), after completing courses in the basic principles of drawing under A. Rigas, attending the studios of T. Patraskidis and D. Mytaras, where he also received two internal scholarships from the State Scholarship Foundation (I.K.Y.). He continued his postgraduate studies at the Pratt Institute in New York (1997–2001) in the “MFA in Computer Graphics and Interactive Media” program, with scholarships from the Fulbright Foundation and I.K.Y. During the program (2.5 years), he focused on fields such as 3D animation with Michael O’Rourke, net art with Zhang Ga, and interactive multimedia environments with Don Ritter, with whom he completed his thesis – an interactive audiovisual installation of sound and image (2001, Memorial Hall, Pratt Institute). Representative works in his field include the site-specific interactive installation under the pseudonym “Plato” which won second prize in the “Elliniko Metro S.A.” competition in 2005, in which passengers’ movements activate sound and visual projections, transforming the metro station into a non-place of continuous rewriting of collective memory, and the project “Virtual Garden – Digital Memory” (ARTECH2021), which functions as a system of archival recording and algorithmic narration in both physical and virtual space. His work has been presented in Greece and abroad (New York, Barcelona, Boston, Lisbon) at conferences, festivals, art centers, and online platforms. His teaching activity spans more than twenty years of continuous presence. From 2003 to 2011, he taught at the Department of Architecture at the University of Patras, focusing on the integration of visual language into architectural education and the use of digital media (Fine Arts I–IV, Digital Representations III–IV, Digital Archive of Greek Architecture, Design and Digital Applications). Since 2006, he has been teaching at the Department of Fine and Applied Arts at the University of Western Macedonia, where he has served as a full professor since 2021. Since 2016, he has also been actively involved in the postgraduate programs “Applied–Clinical Sociology and Art” and “Education in Natural Sciences, Environment and Technology.”

Ο Βασίλης Μπούζας έχει σπουδάσει στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1990–1997), αφού ολοκλήρωσε μαθήματα βασικών αρχών σχεδίου από τον Α.Ρήγα, παρακολουθώντας τα εργαστήρια των Τ. Πατρασκίδη και Δ.Μυταρά όπου έλαβε και δύο εσωτερικές υποτροφίες του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών (Ι.Κ.Υ.). Συνέχισε τις μεταπτυχιακές του σπουδές στο Pratt Institute της Νέας Υόρκης (1997–2001), στο πρόγραμμα “MFA in Computer Graphics and Interactive Media”, με υποτροφίες του Ιδρύματος Fulbright και του Ι.Κ.Υ. Κατά τη διάρκεια του προγράμματος (2,5 έτη)  εμβάθυνε σε τομείς όπως τα τρισδιάστατα κινούμενα γραφικά με τον Michael O’Rourke, τη διαδικτυακή τέχνη με τον Zhang Ga, και τα διαδραστικά πολυμεσικά περιβάλλοντα με τον Don Ritter, με τον οποίο και ολοκλήρωσε τη διπλωματική του εργασία – μια διαδραστική  οπτικοακουστική εγκατάσταση ήχου και εικόνας (2001, Memorial Hall, Pratt Institute). Ενδεικτικά έργα στο πεδίο του γνωστικού του αντικειμένου είναι η τοποειδής διαδραστική εγκατάσταση με το ψευδώνυμο «Πλάτωνας», που απέσπασε το β’ βραβείο στον διαγωνισμό της «Ελληνικό Μετρό Α.Ε.» το 2005 και στην οποία η κίνηση των επιβατών ενεργοποιεί ηχητικές και οπτικές προβολές, μετατρέποντας τον σταθμό του μετρό σε ένα μη-τόπο διαρκούς επανεγγραφής της συλλογικής μνήμης, και το έργο «Εικονικός κήπος-Ψηφιακή Μνήμη» (ARTECH2021) και αποτελεί ένα σύστημα αρχειακής καταγραφής και αλγοριθμικής αφήγησης, στο φυσικό αλλά και στον εικονικό χώρο. Το έργο του έχει παρουσιαστεί στην Ελλάδα και το εξωτερικό (Νέα Υόρκη, Βαρκελώνη, Βοστώνη, Λισαβόνα) σε συνέδρια, φεστιβάλ, καλλιτεχνικά κέντρα και διαδικτυακές πλατφόρμες. Το διδακτικό του έργο εκτείνεται σε περισσότερα από είκοσι χρόνια, με συνεχή παρουσία. Από το 2003 έως το 2011 δίδαξε στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών, εστιάζοντας στη σύνδεση της εικαστικής γλώσσας με την αρχιτεκτονική εκπαίδευση και στη χρήση των ψηφιακών μέσων (Εικαστικές Τέχνες I–IV, Ψηφιακές Αναπαραστάσεις III–IV, Ψηφιακό Αρχείο Ελληνικής Αρχιτεκτονικής, Σχεδιασμός και Ψηφιακές Εφαρμογές). Από το 2006 διδάσκει στο Τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας, στο οποίο από το 2021 υπηρετεί ως τακτικός καθηγητής ενώ από το 2016 συμμετέχει ενεργά στο μεταπτυχιακό πρόγραμμα «Εφαρμοσμένη-Κλινική Κοινωνιολογία και Τέχνη» και «Εκπαίδευση στις Φυσικές Επιστήμες, το Περιβάλλον και την Τεχνολογία».