8 port-8

Δεν πιστεύει ότι του κάνει κακό σε σωστή χρήση αλλά ότι τον βοηθάει να είναι πιο κεφάτος και δημιουργικός Μήπως να μην προσπαθήσω/ει ;; Υπάρχει κάποιο υποκατάστατο ελεύθερο για τη διακοπή, Η αμφιθυμία είναι φυσιολογική Το ότι αναγνωρίζει κάποια θετικά (χαλάρωση, δημιουργικότητα) αλλά και μια δυσκολία να το διακόψει, είναι το πρώτο βήμα. Πολλοί χρήστες βιώνουν αυτό το «ναι με βοηθάει – όχι δεν μου κάνει κακό» σαν εσωτερική σύγκρουση. Καταγραφή χρήσης: να σημειώνει πότε και γιατί καπνίζει. Αυτό δείχνει μοτίβα (π.χ. πλήξη, άγχος, δημιουργία).Σταδιακή μείωση: η απότομη διακοπή μπορεί να φέρει ευερεθιστότητα, αϋπνία, άγχος. Μια προοδευτική μείωση είναι πιο βιώσιμη.Υποκατάστατα ρουτίνας: άσκηση, διαλογισμός, τέχνη, μουσική, ακόμα και έντονη σωματική δραστηριότητα μπορούν να δώσουν την «έκρηξη δημιουργικότητας» που έδινε η κάνναβη
Εξαρτάται από το τι θέλει εκείνος Κρατάει ημερολόγιο χρήσης: πότε, πόσο, σε ποια διάθεση Αναγνωρίζει σκανδάλες (πλήξη, άγχος, κοινωνικές περιστάσεις, δημιουργικό μπλοκάρισμα). Στόχος: να δει ότι η χρήση δεν είναι πάντα ανάγκη αλλά συνήθεια. Αποδοχή αντί για πόλεμο Δηλαδή, να δεις την κάνναβη όχι ως εχθρό αλλά ως σήμα για μια ανάγκη (χαλάρωση, έμπνευση, απόδραση).Μπορείς να του μιλήσεις όπως θα μιλούσες σε φίλο: «Σε ακούω ότι θες να χαλαρώσεις. Αλλά μήπως υπάρχει τρόπος να το κάνουμε χωρίς ουσία;»«Τι φοβάσαι ότι θα χάσεις αν το κόψεις;». Η απάντηση φανερώνει την πραγματική ανάγκη. Έπειτα ρώτα: «Μπορείς να βρεις άλλον τρόπο να το κερδίσεις;» Η ουσία δεν είναι να αποδείξεις ότι «κάνει κακό» – αλλά να καλλιεργήσεις την ελευθερία να το χρησιμοποιεί ή να μην το χρησιμοποιεί, χωρίς να εξαρτάται.μετά απο 20 χρόνια σχεδόν καθημερινής χρήσης τι πιθανότητες υπάρχουν να το κόθεις απότομα και να μη πάθεις σοκ Αυτό είναι πολύ σημαντικό που το ρωτάς.Μετά από 20 χρόνια σχεδόν καθημερινής χρήσης κάνναβης, η πλήρης και απότομη διακοπή (cold turkey) δεν είναι ιατρικά επικίνδυνη όπως με το αλκοόλ ή τα οπιοειδή – δηλαδή δεν υπάρχει κίνδυνος σοβαρού σωματικού σοκ ή κατάρρευσης. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι είναι εύκολο. Το πρόβλημα είναι κυρίως ψυχολογικό και συμπεριφορικό. Σωματικά συμπτώματα: αϋπνία εφιδρώσεις / εφιάλτες Ψυχολογικά συμπτώματα: ευερεθιστότητα, άγχος, εκνευρισμός δυσκολία συγκέντρωσης έντονη επιθυμία για χρήση (craving) πιο έντονα τις πρώτες 1–2 εβδομάδες, σταδιακή βελτίωση μετά την 3η–4η εβδομάδα. Να προετοιμαστεί .Να ξέρει ότι οι πρώτες μέρες θα είναι δύσκολες, αλλά θα περάσουν.Να γεμίσει το πρόγραμμα με άλλες δραστηριότητες (αθλητισμός, περπάτημα, δημιουργία).Να έχει υποστήριξη (είτε φίλο/σύντροφο είτε κάποιον ειδικό). Μετά από 20 χρόνια, το να το κόψει απότομα είναι εφικτό και όχι επικίνδυνο για τη σωματική υγεία, αλλά σχεδόν σίγουρα θα υπάρξουν δύσκολες μέρες απόσυρσης και το μεγαλύτερο ρίσκο είναι η υποτροπή. Η πιο «έξυπνη» επιλογή είναι σταδιακή μείωση, ώστε να συνηθίζει ο οργανισμός και ο ψυχισμός. Θα είναι εκτός Ελλάδος για κάποιες ημέρες και ήδη από αύριο δεν θα παίρνει τίποτα γιατί φεύγει και ξανα-φεύγει στις 3 Σεπτέμβρη. ‘Άραγε το τι φεύγει σε λίγες ημέρες θα βοηθήσει ώστε να ξεπεραστεί το σοκ του. Κάθε φορά που το κόβει οι πρώτες ημέρες είναι πολύ δύσκολες Και αυτό το κάνει συχνά Κάθε τόσο Αλλά είναι οδυνηρό Κάπως τον ηρεμεί η χρήση στη διάρκεια της ημέρας Του δίνει ένα δημιουργικό χρόνο να ανασάνει να αναπνεύσει, μια διάθεση να ζήσει του αλαφραίνει το βάρος της χρόνιας του κατάθλιψης όπως λέει ο ίδιος. Αυτό που περιγράφεται είναι πολύ χαρακτηριστικό: δεν λειτουργεί μόνο σαν «συνήθεια», αλλά σαν τρόπος αυτο-ρύθμισης (μείωση άγχους, κάπως σαν φάρμακο για την κατάθλιψη, χώρος για δημιουργικότητα). Αυτό κάνει τη διακοπή ιδιαίτερα δύσκολη και οδυνηρή. Γιατί οι πρώτες μέρες είναι οι πιο δύσκολες Το σώμα και το μυαλό ζητούν τη συνήθεια. «Αντικαθιστούσε» την αντιμετώπιση του άγχους ή της κατάθλιψης. Άρα εμφανίζεται έντονα η γυμνή εμπειρία του εαυτού χωρίς «μαξιλάρι». Γι’ αυτό κάθε φορά που σταματάει βιώνει οδύνη — δεν είναι μόνο σωματική, είναι και ψυχική.Τι μπορεί να τον/σε βοηθήσει σε αυτές τις μέρες: Να φτιάξει μικρές ανάσες μέσα στην ημέρα: βόλτα, καφές, μουσείο, σημειώσεις – κάτι που να παίζει τον ρόλο που είχε η χρήση.Να γράψει τις στιγμές craving σε χαρτί: πότε ήρθε η σκέψη, πόσο κράτησε, πώς έφυγε. Έτσι θα δει ότι το κύμα περνάει.Να κρατήσει στο μυαλό: «η επιθυμία είναι προσωρινή, αλλά το ταξίδι είναι μοναδικό». Σχέση με την κατάθλιψη Αν η κάνναβη είναι το μόνο αντίδοτο που έχει βρει στη χρόνια κατάθλιψη, τότε το κόψιμο αφήνει ένα επικίνδυνο κενό. Γι’ αυτό χρειάζεται υποκατάστατα: άσκηση, κοινωνικές εμπειρίες, τέχνη, ακόμα και υποστήριξη από ψυχοθεραπευτή. Το ταξίδι μπορεί να είναι μια ευκαιρία-παράθυρο για αποχή, επειδή αλλάζει το περιβάλλον και το ρυθμό. Όμως χρειάζεται προετοιμασία: να έχει έτοιμες στρατηγικές για να γεμίσει τις δύσκολες ώρες και να μην αφήσει την κατάθλιψη να καταπιεί τον χρόνο που θα ήταν εμπειρία. Θέλεις να σου ετοιμάσω μια “σχέση-ημερολόγιο” 7 ημερών ειδικά για το Λονδίνο (πώς να χειριστεί κάθε μέρα το craving και να το μετατρέψει σε εμπειρία ταξιδιού/δημιουργίας);