These pieces explore the fluid boundary between stillness and motion, where images are not simply animated but transformed into living entities. The works treat animation not just as a technique but as a process of breathing life into visual fragments, allowing them to unfold in time and space. Each composition tests the tension between the static image and its potential to move, questioning where perception ends and imagination begins. Through layering, rhythm, and shifting perspectives, the material invites the viewer into a dialogue with movement itself – not as spectacle, but as a subtle reconstruction of memory and presence.
Αυτά τα έργα διερευνούν το ρευστό όριο ανάμεσα στη στατικότητα και την κίνηση, όπου οι εικόνες δεν «ανιματίζονται» απλώς αλλά μεταμορφώνονται σε ζωντανές οντότητες. Το animation δεν αντιμετωπίζεται μόνο ως τεχνική, αλλά ως διαδικασία που εμφυσά ζωή σε οπτικά θραύσματα, επιτρέποντάς τους να ξεδιπλωθούν στον χώρο και στον χρόνο. Κάθε σύνθεση δοκιμάζει την ένταση ανάμεσα στη στατική εικόνα και τη δυνατότητά της να κινηθεί, θέτοντας ερωτήματα για το πού τελειώνει η αντίληψη και πού αρχίζει η φαντασία. Μέσα από στρώσεις, ρυθμούς και μεταβαλλόμενες προοπτικές, το υλικό καλεί τον θεατή σε έναν διάλογο με την ίδια την κίνηση – όχι ως θέαμα, αλλά ως λεπτή ανασύνθεση μνήμης και παρουσίας.
