8 port-8

Personalization involves tailoring the content, recommendations, and interactions that a user experiences based on their behavior, preferences, and previous interactions. This can encompass a wide range of techniques and technologies, including:

1. Recommendation Systems: These systems suggest products, content, or services to users based on their past behavior and preferences, using algorithms like collaborative filtering, content-based filtering, or hybrid methods.
2. Behavioral Targeting: This involves collecting data on users’ online activities (such as page views, clicks, and search queries) to deliver targeted advertisements or content.
3. User Profiling: Creating detailed profiles of users based on their activity and interactions to predict future behavior and preferences.
4. Machine Learning and AI: Utilizing machine learning models to analyze large datasets and predict user behavior, enabling more accurate and dynamic personalization.
5. A/B Testing: Testing different versions of content or user experiences to determine which performs better for different user segments.
6. Natural Language Processing (NLP): Analyzing and understanding user input (such as search queries or messages) to generate relevant and personalized responses.

These processes rely heavily on data collection, analysis, and the application of sophisticated algorithms to create a more engaging and relevant user experience.

Translation

Abstract painting and the life of nature are interconnected in profound ways. Abstract art, with its emphasis on form, color, and emotion, often draws inspiration from the natural world, capturing its essence in ways that transcend realistic representation. This interplay between abstract painting and nature can be explored through several key themes:

Inspiration from Nature

1. Forms and Patterns:
   • Nature is a rich source of abstract forms and patterns, from the spirals of seashells and the fractal geometry of snowflakes to the fluid dynamics of water and the organic shapes of leaves and plants. Abstract artists often incorporate these natural forms into their work, emphasizing their intrinsic beauty and complexity.
   • Artists like Georgia O’Keeffe have abstracted natural forms, such as flowers and landscapes, into their essential shapes and colors, creating works that evoke the spirit of nature without depicting it literally.
2. Colors and Textures:
   • The colors found in nature, such as the blues of the sky and ocean, the greens of forests, and the vibrant hues of flowers and wildlife, inspire abstract painters to explore bold and dynamic palettes.
   • Textures in nature, from the rough bark of trees to the smooth surface of stones, also influence the techniques and materials used in abstract painting. Artists may use thick impasto, layering, or mixed media to mimic these natural textures.

Expression of Natural Phenomena

1. Movement and Flow:
   • The movement of water, wind, and light in nature provides a dynamic source of inspiration for abstract artists. The fluidity and rhythm of these natural elements can be expressed through sweeping brushstrokes, swirling compositions, and varied lines.
   • Jackson Pollock’s drip paintings, for example, capture the sense of chaos and order found in natural processes, reflecting the unpredictable yet harmonious flow of nature.
2. Light and Shadow:
   • The interplay of light and shadow in nature, such as the dappled sunlight through trees or the changing hues of a sunset, is a key element in abstract painting. Artists use contrasts and gradients to evoke the effects of light and shadow, creating depth and atmosphere in their work.
   • Mark Rothko’s color field paintings, with their luminous layers of color, suggest the subtle transitions of light in the natural world.

Philosophical and Emotional Connections

1. Nature as a Metaphor:
   • Abstract painting often uses nature as a metaphor for broader themes such as growth, decay, renewal, and the cycles of life. These themes resonate deeply with the human experience, making abstract works that draw on nature both personal and universal.
   • Artists like Helen Frankenthaler have explored these metaphors through their abstract landscapes, where the shapes and colors suggest natural forms while also conveying emotional and existential themes.
2. Emotional Resonance:
   • The beauty, tranquility, and power of nature evoke strong emotional responses, which abstract artists seek to capture and communicate through their work. The use of color, form, and composition can convey feelings of calm, joy, awe, or melancholy, mirroring the emotional impact of natural settings.
   • The works of artists like Joan Mitchell, who drew inspiration from her gardens and landscapes, reflect the deep emotional connection to nature and its ability to inspire abstract expression.

Contemporary Perspectives

1. Environmental Concerns:
   • Contemporary abstract artists often address environmental issues and the impact of human activity on nature. Through abstract forms and compositions, they highlight themes such as climate change, pollution, and the loss of biodiversity, prompting viewers to reflect on their relationship with the natural world.
   • Artists like Olafur Eliasson create immersive installations that use abstraction to engage with environmental themes, encouraging awareness and dialogue about the state of the planet.
2. Technology and Nature:
   • Advances in technology allow artists to explore new ways of representing nature abstractly. Digital tools and multimedia installations can capture and reinterpret natural phenomena, offering fresh perspectives on the intersection of technology and the natural environment.
   • Artists like Casey Reas use algorithmic processes to create abstract works that echo the complexity and patterns found in nature, blurring the lines between the digital and the organic.

Conclusion

Abstract painting and the life of nature share a deep and multifaceted connection, where the natural world serves as both inspiration and subject. Through abstraction, artists distill the essence of nature, exploring its forms, colors, and emotions in ways that resonate on both an aesthetic and philosophical level. This relationship continues to evolve, reflecting contemporary concerns and technological advancements, while maintaining a timeless dialogue between art and the natural world.

ο οικείος χώρος του άπτοπ έχει γίνει το δεύτερ σπίτι μου

η μάλλον έχει γ΄νει ο συνδεκτικός κρίκος σε αυτά που ζώ

Σήμερα είδα την Αγγελική και θυμήθηκα τον καθρέφτη

Ναι ήταν αυτό το κλειδί μάλλον της αδικίας που έκανα τόσο χρόνια

Την έννοια της ανακλαστικής επιφάνειας πιθανά να μην τη είχα από την αρχή

Πιθανά η μάλλον σίγουρα η καλύτερα το πιθανότερο να την συνέλαβα στη συνέχεια

Γιατί το έργο ως σύλληψη έχει να κάνει με το συνδυασμό διαφορετικών πληροφοριών οι οποίες σε μια παιγνιώδη σύνθεση αποκτούν μια άλλη ανάγνωση

Απολυτίκια

Το ζήτημα της διαδραστικής αφήγησης περιήλθε στα ενδιαφέροντα μου από την αρχή των σπουδών μου στο Pratt Institute

Πολύ αργότερα και όταν έφτιαχνα την εκδοχή με το πληκτρολόγιο να λειτουργεί ως αφηγηματικός αλγόριθμος για την εγκατάσταση εικονικός κήπος /virtual garden θυμήθηκα τον κορεάτη συμφοιτητή μου στην Αμερική στο Πράττ που έφτιαξε ένα διαδραστικό βίντεο-cd με 8 διαφορετικές επιμέρους ιστορίες. Η κάθε εκδοχή παράθεσης τους είχε μια άλλη σχεδιασμένη αφήγηση. Δεν θυμάμαι το όνομα του για να του δώσω το απαραίτητο credit αλλά μου ήταν ιδιαίτερα αγαπητός και είχε πατέρα φαρμακοποιό.

Στη συνέχεια ο μέντορας μου υπήρξε το έργο του επιβλέπoντα καθηγητή μου στο μεταπτυχιακό που νομίζω ότι σημάδεψε για πολλά χρόνια τις ερευνητικές μου αναζητήσεις στις οπτικοακουστικές τέχνες

Το αρχικό ερώτημα που έθετε το καλλιτεχνικό μου έργο από τη στιγμή που άρχισε να αποκτά διαμεσιακές προσεγγίσεις αφορούσε την σχέση ανάμεσα στο σώμα το φώς και το χώρο και αυτή η αναζήτηση παρά το ότι δεν αποκτά μια σταθερή ταυτότητα διακατέχει το κύριο μέρος του

Στο επίπεδο των οπτικοακουστικών αφηγήσεων το κύριο μέρος του έργου μου συντελείται μέσα από τη σύνθεση και αναπαραγωγή οπτικοακουστικού υλικού μέσα από την εκτέλεση προτώλιων αλγόριθμων

Το έργο ο έργο μου ανήκει στην κατηγορία της ψηφιακής τέχνης σχεδόν το σύνολο του και αυτό όχι όσο αναφορά την οποιαδήποτε ταυτότητα του έργου αλλά όσο αφορά την άυλη υπόσταση του όπως διαμορφώνεται στο νέφος και επιτελείται με άλλο τρόπο διαρκώς τόσο σε επίπεδο ανάκλησης όσο και σύνθεσης όσο και διαμεσολάβησης της πληροφορίας του.

Μέσα από την “ενστικτώδη” ανάπτυξη συλλογικών και ατομικών πρακτικών της σχέσης σώματος, τόπου, φιλοσοφίας , δημόσιου χώρου και με ερμηνευτικά εργαλεία τη φωτογραφία, το collage, τη ζωγραφική, παρήγαγα μια σειρά από έργα που αφορούσαν εγκαταστάσεις στο χώρο , αλλά και ζωγραφικά έργα που άμεσα η και έμμεσα την αφορούσαν.

Μεγάλων διαστάσεων “σχεδόν μονο-χρωματικά” τελάρα 3.00 Χ 1.90 μέτρα αποτύπωναν αυτή τη σχέση που ήθελα να έχει το σώμα με το έργο, η κλίμακα του ζωγραφικού έργου με τη φυσική κλίμακα. Οι μεγάλες διαστάσεις αφορούσαν μια ζωτική σχέση του εικονικού με το πραγματικό, μια σχέση που ενέχει και την ύπαρξη του σώματος, τόσο σε επίπεδο κλίμακας απέναντι στη κλίμακα του χώρου του ζωγραφικού εικονήματος ακόμα και αν αυτός είναι χωρίς χώρο η “πλακάτος”, αλλά και σαν εν δυνάμει χειρονομία διαχείρισης αυτού του κόσμου

να εμπλέκει την υπεροχή τκαι στη συνέχεια να εμπλέκει τη τέταρτη διάσταση

Η αποκοπή και η εμβύνθιση ξεκίνησε μέσα από το έργο της διπλωματικής μου που διαπραγματεύοταν την ανθρώπινη σκιά

Η μάταιη προσπάθεια να μπορώ να βγώ ολοκληρωτικά από αυτή τη δίνη διήκρκεσε πολλά χρόνια και μου θυμίζει τα οράματα ενός μοναχού

1996, Δελφοί, Σταυροειδής Σκιά , Επιτέλεση (Blaudine, Marriot, Andreas, Vasilys)

1996, Greece, Delfi, “Art in public space”, Intensive Erasmus Program, ASKT

Η πρώτη καταγραφή στο ξενώνα της Καλών Τεχνών στους Δελφούς

Η θέση της εικονικής φιγούρας στον εικονικό χώρο

Η εξάτηση της αφήγησης σαν ένα αποτέλεσμα της σωματικής χωροθέτησης ήταν μια από τις πρώιμες

ανησυχίες που αφορούσαν τη δουλειά μου

Πίσω από το καλυμμένο φιλό-αρχαΐζων κείμενο ουσιατικά υποβόσκει η ανάγκη της συσχέτσιης των σωμάτων με την αφήγηση

Το να καθηλώνεται η κουβέντα σε ένα αρχαίζων concept που ουσιαστικά ένα παραμυθάκι που αφπορά την ιστορία η καλύτερα τον μ΄υθο του Πλάτωνα δεν αποτελεί τίποτε άλλο από την αναγκαιότητα της λειτουργικότητας σε ένα ακραία ανταγωνιστικό περιβάλλον..

Για να γίνω πιο κατανοητος η πρόθεση αφορά την ασύνδεση της θέσης του σώματος μέσα στο χώρο με την. αφήγηση ‘ετσι όπως συντελείται στη χωρικ’ή προβολή..

Ο τρόπον ςπου συνετελείται αυτή η αφήγηση αφορά τη θέση του από ένα έως τρία σ΄ωλατα μέσα στο χ’ωρο της εγκατάστασης

Ο μύθος αποτελεί το αφηγηματικό υλικό και ο μύθος του σπηλαίου.

Είναι ο ίδιος μύθος με το μύθο της σκιάς στις διάφορες κουκλτούρες

Για τη δική μας είναι πολλά

Είναι η απαρχή της ζωγραφικής της αναπαράστασης

είναι η παρουσία του Απόλλωνα είναι η αναφορά μας στην ελληνική ζωγραφική και το φως του Αιγαίου αλλά και στον μύθο των Δελφών

Η έννοια της σκιάς του αποτυπώματος που αφήνει το ανθρώπινο σώμα πάνω στο έδαφος είναι η πρώτη ανάγνωση της διαπραγμάτευσης ανάμεσα στο φώσ στα σώματα και στον εικονικό χώρο

Ο Πλάτωνας και τα αρχέτυπα σαφώς παραπέμπουν στην εικονική διάσταση στην εικονική συνήπαρξη

Αρχικά το έργο σχεδιάστηκε με τη λογική να ανιχνεύει τον αριθμό και τη θέση των θεατών με τη παραδοχή ότι το μάγιστο των χρηστών είναι τεις πράγμα που δεν είχε κάποιο άλλο νόημα από να αποκλείσει την φυσική εξέλιξη του έργου

νει μια πρ

το αποτύπωμα του σώματος έτσι όπως συντελείται από την απώλεια του φωτός μέσα από την αντιπαράθεση του με το φώς

υπήρχε απλά η απλότητα ενός καλλιτέχνη που αδιαφορούσε πλήρως για την ιστορία και την εξέλιξη και η εμβήθυνση σε οποιαδήποτε χρονική περίοδο της ιστορίας (της τέχνης της επιστήμης ;;;)

CV

1. ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΧΩΡΟ/ ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΕΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΧΩΡΟ

1. Διαδραστική οπτικοακουστική εγκατάσταση για την εικαστική  

          πλαισίωση σταθμού του ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ (Β! βραβειο)

1.      H-SPACE /Οπτικοακουστική εγκατάσταση

            1.3      Interactive audio video installation “Shadows and Lights”

1.3.1   Μέρος 1

1.3.2   Μέρος 2

1.3.3   Μέρος 3

1.3.4   Μέρος 4

1.3.5   Μέρος 5

1.3.6   Μέρος 6

1.3.7   Μέρος 7

             1.4      Εγκατάσταση στο χώρο ψηφιακά επεξεργασμένων εικόνων

             1.5      Δράση στο χώρο και παράλληλη εγκατάσταση

• ΔΙΣΔΙΑΣΤΑΤΕΣ ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ /VIDEO-ΑUDIO

•      H-SPACE Video Οπτικοακουστικήs εγκατάστασηs

Α. ΒΙΝΤΕΟ- A SINGLE CHANELL VIDEO

Β. ΤΑ ΤΡΙΑ ΒΙΝΤΕΟ ΑΠΟ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙΤΑΙ Η ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

Γ. Ο ΕΙΚΟΝΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΗΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

Δ. ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ

•    Interactive audio video installation “Shadows and Lights”

2.3      ΤΡΙΠΤΥΧΟ

2.4       DOCUMENTARY Fall in N.Y.

•      Notebook

3. ΤΡΙΑΣΔΙΑΣΤΑΤΕΣ ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ/ ANIMATION

            /ΠΡΟΣΟΜΕΙΩΣΕΙΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ

             3.1      Δημιουργία εικονικών χώρων H-SPACE

             3.2      Προσομοιώσεις εγκατάστασης

3.3       Ζωγραφικοί χώροι.

   3.4       Πειραματικοί χώροι.

4. WEB DESIGN-WEB DEVELOPMENT-INTERNET ART

4.1       Παρουσίαση μιας ανθρώπινης γέννησης στο διαδίκτυο

4.2       Video Wall project

4.3       Προγραμματισμός στο διαδίκτυο

• Ψηφιακή ζωγραφική
  •   http://mysite.pratt.edu/~vbouzas

•   Σχεδιασμός και υλοποίηση site για Παν.Πατρών

   5. ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ/ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ

        Α.  ΕΝΟΤΗΤΑ Ι

        B.  ΕΝΟΤΗΤΑ ΙΙ

        Γ.  ΔΕΙΓΜΑΤΑ

   6.ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ/ΣΧΕΔΙΟ

ΠΡΟΣ ΤΟ ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΕΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ

Πρόγραμμα εικαστικής πλαισίωσης

Αξιότιμε κ. Πρόεδρε του ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ

Αξιότιμε κ. Πρόεδρε της επιτροπής εικαστικών παρεμβάσεων του ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ

Αξιότιμα μέλη της επιτροπής εικαστικών παρεμβάσεων του ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ

Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι  πληροφορήθηκα ότι η ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ  προχώρησε στην κατασκευή του τρίτου και τέταρτου βραβείου του διαγωνισμού που έγινε για την αισθητική πλαισίωση του σταθμού «ΠΑΝΟΡΜΟΥ» σε άλλους σταθμούς του οργανισμού σας.

Όταν ζήτησα να πληροφορηθώ την αιτία της παράκαμψη της πρότασης μου που της είχε απονεμηθεί το δεύτερο βραβείο πληροφορήθηκα ανεπίσημα ότι λόγοι ασφαλείας σε σχέση με την τεχνική πραγμάτωση του έργου καθιστούν μη εφικτή την πραγματοποίηση του από μέρους του οργανισμού σας.

Επειδή δεν μπορώ να γνωρίζω επακριβώς τους λόγους μη πραγμάτωσης του έργου θα ήθελα να σας παρακαλέσω θερμά να μου γνωρίσετε τους λόγους που οδήγησαν στην παράκαμψη της πρότασης μου και δεύτερου βραβείου στον διαγωνισμό της ΑΤΤΙΚΟ ΜΕΤΡΟ για την εικαστική πλαισίωση του σταθμού της Πανόρμου.

Στη περίπτωση που η μη επαρκής τεχνική ασφάλεια του έργου καθιστά μη δυνατή επισφαλής την πραγμάτωση του θα ήθελα να σας παρακαλέσω να λάβετε τα ακόλουθα υπόψη σας.

Α. Το έργο αποτελείται από δύο αυτόνομα αλλά και αλληλοσυμπληρούμενα κομμάτια:

Ι

Από τη μία μεριά την ύπαρξη 40 μεταλλικών κουτιών (μακέτα των οποίων σε κλίμακα 1:10  παρείχα στον οργανισμό σας κατά την διάρκεια του διαγωνισμού και τα οποία εμπεριέχουν σε διάφορες επιστρώσεις απο επιλεγμένες φωτογραφίες τυπωμένες σε διαφάνειες αλλά και μια σειρά επιλεγμένων χαρτών από την Ελλάδα και το εξωτερικό.

Το κομμάτι αυτό του έργου φέρει μια αισθητική αξία αυτόνομη

ΙΙ

Θα ήθελα να σας ενημερώσω ότι με ελαφρές αλλαγές το έργο θα μπορούσε να αποκτήσει πολλή πιο απλή τεχνική υπόσταση. Ούτως η άλλως γενικότερη πεποίθηση μου είναι ότι στην εποχή μας η διασφάλιση της τεχνικής λειτουργίας του έργου είναι εφικτή ακόμα και αν αυτό είναι αρκετά σύνθετη και .

Το έργο στηρίζεται στην διαδραστική λειτουργία 40 φωτεινών κουτιών που φέρουν τις μνήμες των επιβατών και ενεργοποιούνται από σαράντα αισθητήρες. Το έργο όμως στηρίζεται και στην αισθητική αξία των ίδιων των κουτιών που θα μπορούσαν να είναι διαρκών φωτισμένα.

Η λειτουργία των λαμπτήρων μπορεί να διασφαλιστεί για αρκετά χρόνια μέσα από τη χρήση κατάλληλων φωτιστικών σωμάτων.

To προτεινόμμενη παρέμβαση έχεο δύο διαφορετικές εκδοχές.

Στη πρώτη η εγκατάσταση χρησιμοποιείται για την δημιουργία ήχων και εικόνων που εκλείπουν από το αστικό τοπίο

Και αναφέρονατι στις μνήμες των επιβατών. Κυρίαρχη ιδ΄εα αυτής της προσσέγισης είναι η χρήση της εγκατάστασης σαν ένα εργαλείο αναπαραγωγής και σύνθεσης αυτού του collage ήχων και εικόνων απο τους επιβάτες.

Στην περίπτωση αυτή  οι εικόνες είναι μια σύνθεση ψηφιακά επεξεργασμένων εικόνων που χωρίς να είναι άμμεσα αναγνωρίσιμες από τον επιβάτη παραμπέπουν σε εικ΄΄ονες οικείες διαφορετικών χρόνων και χώρων.

Σκοπός είναι η ανάκληση της ανάμνησης και η απελευθέρωση της δημιουργικής φαντασλιςς τιυ θεατή μέσα απο την ελεύθερη σύνυεση των εικόνων.

Οι ‘ηχοι συνδέονται και συμπληρώνουν τις εικόνες

Το έργο λειτουργεί σαν ένα εργαλείο προωολής του μύθου, της ιστορίας που αναφέρεται στην μνήμη του θεατή

Στη δε΄θτερη εκδοχή του το εργο αποκτά μια διάσταση μινιμαλιστική και προτεύντα ρόλο παίζει η αλληλεπίδραση των θεατών με το έργο και η δημιουργλια ηχητικών και εικονικών συνθέσεων.

Σε αυτή την παρίπτωση οι επιβάτες θεωρούνται φορεις φωτός διαφορετικής ,εντασης.

Οδηγίες οικείος και νεο χώρος

cybernetic ethics

ολα φαίνονται ενδιαφέροντα υποκρυπτό

όταν έρχονται στο φως αναδηκνύονται τα ελαττώματα

για αυτό και η έκθεση έχει κατα πάσα πιθανότητα θετική επίδραση στο έργο

Να συλλέγω και να αρχειοθετώ αυτή είναι η κατεύθυνση που έχω πάρει

και τελικά να μου αρέσει απλά να αρχειοθετώ δυνατότητες αρχειοθέτησης ..

Δεν αρχειοθετώ πια με τόπους, χρόνους, νοηματικές, θεματικές, χρωματικές κ,λπ,.

Ταξινομώ τις σχέσεις που αναπτύσονται και δεν προσδιορίζονται από όλα τα πιο πάνω, είναι απροσδιόριστες

Όπως απροσδιόριστο είναι και αυτό που ψάχνω..

Δεν ψάχνω να αποδώσω κάποιο επιστημονικό επίτευγμα ούτε καν να το εντάξω στη δουλειά μου

Είναι προφανές ότι ζούμε ανάμεσα στη τέχνη και τη τεχνολογία

Υπάρχει ταυτότητα σε αυτό που λέμε ένα έργο τέχνης η δεν είναι προσδιορίσιμη..

Η ταυτότητα που έχει το έργο σήμερα είναι μια ταυτότητα που αφορά το κοινωνικό αποτύπωμα πρέπει με κάποιο τρόπο να αφορά τη ζωή των άλλων, είτε ιστορικά είτε κοινωνιολογικά είτε επιστημονικά είτε επικοινωνιακά να μπαίνει στη ζωή τους και να την επηρεάζει να την καταγράφει και να τη σχολιάζει..

Είναι μια διαφορετική κατάσταση από τη τέχνη έτσι όπως την έχουμε μάθει χιλιάδες χρόνια;;

μια τέχνη που παράγει ύλη επι χιλιάδες χρόνια και αποτυπώνει σε αυτήν κατα κύριο λόγο τις θεματικές επιθυμίες της εκκλιησιαστικής, φεουδαρχικής μεσαιωνικής αριστικρατικής πολιτικής κ.λπ. ιντελιγράτσιας της κάθε εποχής μέσα από αισθητικές προσεγγίσεις που αφορούν το μέσο.

Η αισθητική του έργου συνδέεται με την ίδια την οντολογία του μέσου το σχέδιο το φώς το χρώμα τη σύνθεση και όλες τις “πλαστικές” ιδιότητες του μέσου παραδείγματος χάρη για την ζωγραφική και αυτές οι πλαστικές ιδιότητες του μέσου αποτελούν και κάτα κύριο λόγο το τρόπο της εκφοράς των πνευματικών ανησυχιών του δημιουργού.

Η τέχνη μετά την έλευση της εννοιολογικής προσέγγισης απομακρύνεται από αυτή την προσσέγιση και αναπτύσεται μέσα σε μια συνεχή εξέλιξη του τρόπου εννοιλόγησης των έργων Έτσι τα έργα μπορεί να αφορούν το πολιτικό αλλά και το κοινωνικό

μια τέχνη που αφορά την οντολογική αναζήτηση μια τέχνη που αφορά τους άλλους…

και όσι να τις εκπληρώνω

οι φυσικοί ήχοι ηρεμούν

ίσως επειδή δεν στοχεύουν στο νου αλλά σε μια άλλη σύνδεση που έχει να κάνει με τη μνήμη και όχι με τη δράση. Κουράζει η ανθρώπινη δραστηριότητα στο πλανήτη. Πόλεμοι αλληλοσπαραγμοί , μια τέλεια αταξία, ένα πολύ οργανωμένο χάος που κινείται προς την ολοκληρωσή του μέρα με τη μέρα χιλιετία με τη χιλιετία.

Από τότε που κοίταγα έξω από το παράθυρο του σπιτιού που έμενα όταν ήμουνα μαθητής περιμένοντας το φίλο μου το Νίκο να περάσει με το ποδήλατο και να μου πετάξει κανα πετραδάκι για να κατέβω να π[αμε καμια βόλτα με τα ποδήλατα

Εικόνα που έχει πολλές αναφορές Εμένα στο δωμάτιο της ηρώων να κάθομαι…και όταν λέω το δωμάτιο της ηρώων, χιλιάδες στιγμές να έχουν κρυφτεί πίσω μια πρόχειρη φωτογραφία ενός ερειπωμένου δωμάτιου ,που όλα είναι στη θέση τους αλλά έχεουν γεμίσει από σκόνη απο τους φθαρμένους καταφαγωμένους από την υγρασία τοίχους που αν και πολλές φορές μπορεί να έχουν και ενδαιφέρων και στη συγκεκριμένη περίπτωση αποπνέουν την εποχή και των δύο επιδερμίδων του τοίχου ..

φωτογραφία ενός ερειπωμένου δωμάτιου

Πόε

Το βράδυ στη Καλαμάτα εκείνη την εποχή

Το αεράκι που φύσαγε

Το

από τότε είχα καταλάβει ότι δεν πρόκειται να καταλάβω ποτέ ποιος είναι ο προορισμός μας

γιατί δεν μπορώ να καταλάβω όσο και να βάλω το μυαλό μου να σκεφτεί..

είναι τοξική και

Ιδέες

ΙΔΕΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ έα με πολλαπλές φωτογραφίες μικρού μεγέθους κλπ

συλλογές  drive

η ιδέα της εξερεύνησης του προσωπικού αρχείου

ΤΟ ΑΡΧΕΙΑΚΌ ΥΛΙΚΌ ΕΊΝΑΙ ΚΑΙ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΘΕΜΑΤΑ ΜΕΛΕΤΗΣ

Cybernetic ethics

Τραύμα Νο1,

Φώτο υπαπαντής από εκείνη την ημέρα που τριγυρίζαμε μαζί στη Καλαμάτα

Υλικό που αργότερα προέκυψε και αυτό το videaκι που έκανα για τα παιδάκια που πουλάνε λουλούδια

Τα τελε-τουργικά των τηλεδιασκέψεων

ΣΤΗ ΘΈΣΗ ΤΩΝ ΑΜΦΙΩΝ ΕΊΝΑΙ ΤΑ ΡΟΎΧΑ

ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟΤΕΧΝΗΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟ ΑΡΧΙΤΕΚΤΩΝΑ

Στη θέση ενός κοινού υποκείμενου χώρου ο προσωπικός χώρος η κάποια εικόνα  fashon

Ποια τελετουργία θα καλύψει την υποβ ολή του παρτακείμενου χώρου

Ποια θα τροφοδοτήσουν με την ίδια δόση μεγαλοπρέπειας τη στιγμή της συνέυρεσης και της έμπνευσης αν μας επιτρέπεται ακόμα μια τέτοια έκφραση

ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΟ ΚΤΙΡΙΟ Η ΚΑΠΟΙΟ ΠΙΝΑΚΑ ΚΛΠ

ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΤΙ ΔΙΑΛΕΞΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ

ΕΝΑΣ ΧΩΡΟΣ ΠΟΥ ΘΑΝ ΒΑΛΕΙ ΜΕ ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙ

η και ότι άλλο τοποθετήσει

Cybernetics aethics

Ta tele-tour-gika ton tile-dia-skepseon

STOP

Είναι συνήθως ένα έγγραφο που δεν είναι φιλικά σε ενα πιο διαδραστικό διάβασμα

και είναι γραμμένα για γραμμικές επίπονες αναγνώσεις όπου θα πρέπει να διαβάσεις επίπονα όλο το σύνολο και δεν θα μπορέσεις να ανατρέξεις στο ενδιαφέρων σου να διαδράσεις με το σύστημα

https://flic.kr/s/aHskDqgDBa

Μα τι είναι αυτή η χρόνια αρρώστια

Το πολυ-κατα-κερματισμένο ανθρώπινο φύλο ίσως αναδυκνείει

Σαν αυτό το καταφύγιο να ενώνει τις σκέψεις και τις επιθυμίες εκκατομυρίων ανθρώπων που βρισκονται σε διαφορετικές καταστάσεις. Παγκόσμιες εικονικές συνευρέσεις εκατομμυρίων πιθανόν και δισσεκατομυρίων ανθρώποων σε μια σκέωη Αυτή της αλλαγής

Αναμασούμε αυτή την γιορτινή ατμόσφαιρα..

D-o-r-i
D-ora

Η εμβύθιση είναι μια κατάσταση η οποία…

http://porto.artroom7.com/category/themes/w-space-%cf%80-%cf%87%cf%8e%cf%81%ce%bf%cf%82

Όλη η τέχνη έχει χτιστεί πάνω στην επιθυμία..

Η επιθυμία αυτή αφορά και το ίχνος ..Το ίχνος είναι το έργο .

Το έργο αποθηκεύεται μαζί με το τεχνολογία της εποχής που δημιουργήθηκε σε κάποια συλλογή συλλέκτη η στη συλλογή κάποιου μουσείου.

Αφορά το εικόνημα χωρίς να αφορά την υλική παρουσία του

Το σώμα δεν συμμετέχει.. Περιορίζεται και κατακρεουργείται

Οι δάσκαλοι

Σύμφωνα με τις παραδοσιακές ιαπωνικές πεποιθήσεις, όλοι οι άνθρωποι έχουν ένα πνεύμα ή ψυχή που ονομάζεται reikon (霊魂). Όταν ένα άτομο πεθαίνει, το ρέικον εγκαταλείπει το σώμα και εισέρχεται σε μια μορφή καθαρτηρίου, όπου περιμένει να γίνουν οι κατάλληλες τελετές κηδείας και μετά την κηδεία για να μπορέσει να ενωθεί με τους προγόνους του.[1] Εάν αυτό γίνει σωστά, το ρέικον πιστεύεται ότι είναι προστάτης της ζωντανής οικογένειας και επιστρέφει κάθε χρόνο τον Αύγουστο κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ Obon για να λάβει τις ευχαριστίες.[2]

Εάν το άτομο πεθάνει, ωστόσο, με ξαφνικό ή βίαιο τρόπο, όπως δολοφονία ή αυτοκτονία, εάν δεν έχουν πραγματοποιηθεί οι κατάλληλες τελετές ή εάν επηρεάζεται από ισχυρά συναισθήματα όπως η επιθυμία για εκδίκηση, αγάπη, ζήλια, μίσος ή θλίψη , το reikon πιστεύεται ότι μεταμορφώνεται σε yūrei που μπορεί στη συνέχεια να γεφυρώσει το χάσμα πίσω στον φυσικό κόσμο. Το συναίσθημα ή η σκέψη δεν χρειάζεται να είναι ιδιαίτερα ισχυρά ή να οδηγούνται. Ακόμη και οι αβλαβείς σκέψεις μπορούν να προκαλέσουν διαταραχή του θανάτου. Μόλις μια σκέψη μπει στο μυαλό ενός ετοιμοθάνατου, το yūrei του θα επιστρέψει για να ολοκληρώσει τη δράση που σκέφτηκε τελευταία πριν επιστρέψει στον κύκλο της μετενσάρκωσης.[3]

Το yūrei υπάρχει στη Γη έως ότου μπορεί να αναπαυθεί, είτε εκτελώντας τα τελετουργικά που λείπουν είτε επιλύοντας τη συναισθηματική σύγκρουση που εξακολουθεί να το δένει με το φυσικό επίπεδο. Εάν τα τελετουργικά δεν ολοκληρωθούν ή η σύγκρουση αφεθεί ανεπίλυτη, το yūrei θα επιμείνει στο στοιχειωμένο του.[4]

Συχνά, όσο χαμηλότερος είναι ο κοινωνικός βαθμός του ατόμου που πέθανε βίαια ή του οποίου φέρθηκαν σκληρά κατά τη διάρκεια της ζωής, τόσο πιο ισχυροί ως yūrei θα επέστρεφαν. Αυτό απεικονίζεται στη μοίρα της Oiwa στην ιστορία Yotsuya Kaidan, ή ο υπηρέτης Okiku στο Banchō Sarayashiki.

Εμφάνιση
Στα τέλη του 17ου αιώνα, ένα παιχνίδι που ονομάζεται Hyakumonogatari Kaidankai έγινε δημοφιλές [5] και το kaidan έγινε όλο και περισσότερο θέμα για το θέατρο, τη λογοτεχνία και άλλες τέχνες.[6] Ο καλλιτέχνης Ukiyo-e Maruyama Ōkyo δημιούργησε το πρώτο γνωστό παράδειγμα του πλέον παραδοσιακού yūrei, στον πίνακα του The Ghost of Oyuki.[7] Το Zenshō-an στο Τόκιο φιλοξενεί τη μεγαλύτερη ενιαία συλλογή πινάκων yūrei που παρουσιάζονται μόνο τον Αύγουστο, τον παραδοσιακό μήνα των πνευμάτων.[8]

Σήμερα, η εμφάνιση του yūrei είναι κάπως ομοιόμορφη, σηματοδοτώντας αμέσως τη φαντασμαγορική φύση της φιγούρας και διασφαλίζοντας ότι είναι πολιτιστικά αυθεντική.

Λευκά ρούχα: Οι Yūrei είναι συνήθως ντυμένοι στα λευκά, υποδηλώνοντας το λευκό ταφικό κιμονό που χρησιμοποιείται στις τελετουργίες κηδείας της περιόδου Έντο. Στο Σιντοϊσμό, το λευκό είναι ένα χρώμα τελετουργικής καθαρότητας, που παραδοσιακά προορίζεται για ιερείς και νεκρούς.[9] Αυτό το κιμονό μπορεί να είναι είτε katabira (ένα απλό, λευκό, χωρίς επένδυση κιμονό) είτε ένα kyokatabira (ένα λευκό katabira με επιγραφή βουδιστικών σούτρα). Μερικές φορές απεικονίζονται φορώντας ένα tenkan (天冠), ένα μικρό λευκό τριγωνικό κομμάτι υφάσματος που συνήθως εμφανίζεται στο μέτωπο.[10]
Μαύρα μαλλιά: Τα μαλλιά ενός yūrei είναι συχνά μακριά, μαύρα και ατημέλητα, κάτι που ορισμένοι πιστεύουν ότι είναι σήμα κατατεθέν από το θέατρο kabuki, όπου οι περούκες χρησιμοποιούνται για όλους τους ηθοποιούς.[11] Αυτή είναι μια λανθασμένη αντίληψη: Οι Γιαπωνέζες παραδοσιακά μακρύνουν τα μαλλιά τους και τα φορούσαν καρφωμένα, και τα άφηναν κάτω για την κηδεία και την ταφή.
Χέρια και πόδια: Τα χέρια ενός yūrei λέγεται ότι κρέμονται άψυχα από τους καρπούς, οι οποίοι κρατούνται τεντωμένοι με τους αγκώνες κοντά στο σώμα. Συνήθως τους λείπουν τα πόδια και τα πόδια, που επιπλέουν στον αέρα. Αυτά τα χαρακτηριστικά προήλθαν από τις εκτυπώσεις ukiyo-e της περιόδου Έντο και αντιγράφηκαν γρήγορα στο kabuki.[12] Στο καμπούκι, αυτή η έλλειψη ποδιών και ποδιών αντιπροσωπεύεται συχνά με τη χρήση ενός πολύ μακρύ κιμονό ή ακόμη και την ανύψωση του ηθοποιού στον αέρα με μια σειρά από σχοινιά και τροχαλίες.[13]
Hitodama: Οι Yūrei απεικονίζονται συχνά να συνοδεύονται από ένα ζευγάρι αιωρούμενες φλόγες ή θα ο’ τα μαντηλάκια (hitodama στα Ιαπωνικά) σε απόκοσμα χρώματα όπως το μπλε, το πράσινο ή το μωβ. Αυτές οι απόκοσμες φλόγες είναι ξεχωριστά μέρη του φαντάσματος και όχι ανεξάρτητα πνεύματα.[14]
Ταξινομήσεις
Yūrei
Όλα τα ιαπωνικά φαντάσματα ονομάζονται yūrei και υπάρχουν διάφοροι τύποι σε αυτήν την ταξινόμηση. Ωστόσο, ένα δεδομένο φάντασμα μπορεί να περιγραφεί με περισσότερους από έναν από τους ακόλουθους όρους, καθώς οι ακόλουθοι όροι χρησιμοποιούνται διαφορετικά ανάλογα με τα στοιχεία στα οποία επικεντρώνονται τα χαρακτηριστικά ενός φαντάσματος:

Onryō: Ο όρος onryō αναφέρεται στο πνεύμα ενός ατόμου που πέθανε με μνησικακία ή μίσος και τον φοβόντουσαν οι άνθρωποι ότι έφερε καταστροφή μέσω της κατοχής.[15]
Ubume: Ένα μητρικό φάντασμα που πέθανε στη γέννα ή πέθανε αφήνοντας πίσω μικρά παιδιά. Αυτή η yūrei επιστρέφει για να φροντίσει τα παιδιά της, φέρνοντάς τους συχνά γλυκά.[16]
Goryō: Ο όρος “goryō” αναφέρεται στο πνεύμα ενός ευγενούς ή επιτυχημένου ατόμου που έγινε onnryō αφού έχασε έναν πολιτικό αγώνα εξουσίας ή πέθανε πρόωρα από μια επιδημία. Είναι ένας τύπος onryō.[17][18]
Funayūrei: Τα φαντάσματα αυτών που πέθαναν στη θάλασσα. Αυτά τα φαντάσματα μερικές φορές απεικονίζονται ως ανθρωποειδή που μοιάζουν με φολιδωτά ψάρια και μερικά μπορεί ακόμη και να έχουν μορφή παρόμοια με αυτή της γοργόνας ή του γοργόνα.[18]
Zashiki-warashi: Τα φαντάσματα των παιδιών, που περιγράφονται ως άτακτα και σαν να κάνουν φάρσες με

Οι Ushi Oni είναι μια κατηγορία συγγενών γιοκάι (πνεύματα στην ιαπωνική λαογραφία) που τρομοκρατούν τη Δυτική Ιαπωνία. Ζουν κοντά στο νερό. Το όνομα Ushi Oni κυριολεκτικά μεταφράζεται σε “Ox Demon”. Η εμφάνισή τους μπορεί να ποικίλλει, αλλά όλα έχουν να κάνουν με ένα βόδι και φαίνονται φρικιαστικά. Οι περισσότεροι από αυτούς έχουν ένα κεφάλι βοδιού στο σώμα ενός δαίμονα. Άλλες παραλλαγές περιλαμβάνουν το σώμα ενός βοδιού με κεφάλι σαν του oni, το κεφάλι ενός βοδιού σε ένα σώμα σαν αράχνης ή γάτας και ένα κεφάλι βοδιού στο σώμα ενός ανθρώπου ντυμένου με κιμονό.
Παρά τη μοναδική και ποικίλη μορφολογία τους, όλα τα Ushi Oni είναι εξίσου βάναυσα και άγρια. Αναπνέουν θανατηφόρες τοξίνες και τρώνε ανθρώπους. Μερικοί από αυτούς καραδοκούν, επιτίθενται σε ανθρώπους που πλησιάζουν πολύ κοντά στα λημέρια τους, ενώ κάποιοι είναι κυνηγοί, που περιφέρονται στις ακτές αναζητώντας θήραμα. Οι πιο σκληροί του Ushi Oni λυμαίνονται τις ίδιες πόλεις ξανά και ξανά, προκαλώντας τρομερές κατάρες ή φέρνοντας ασθένειες. Αν και λίγοι περιφέρονται στα βουνά του νησιού Σικόκου, οι περισσότεροι από αυτούς ζουν κατά μήκος των βραχωδών ακτών και των παραλιών της Δυτικής Ιαπωνίας.
Συχνά εργάζονται μαζί σε συνεργασία με άλλους yōkai. Η εκδοχή που μοιάζει με αράχνη από τις ακτές των νησιών του βόρειου Kyūshū και του δυτικού Honshu συχνά συνεργάζεται με τους γιοκάι που μοιάζουν με σειρήνα που μοιράζονται το περιβάλλον τους: τη Nure-onna (υγρή γυναίκα) και την Iso-onna (γυναίκα της ακτής). Αυτά τα σαγηνευτικά γιοκάι χρησιμοποιούν τη γοητεία τους για να παρασύρουν ανυποψίαστους άνδρες προς την άκρη του νερού. Όταν πλησιάζουν, το Ushi Oni όρμησε και δαγκώνει τα θύματα μέχρι θανάτου. Στη συνέχεια, το γεύμα μοιράζεται στους γιοκάι.