September 14, 2023
Βιβλία στο μέλλον
Όλη η τέχνη έχει χτιστεί πάνω στην επιθυμία..
Η επιθυμία αυτή αφορά και το ίχνος ..Το ίχνος είναι το έργο .
Το έργο αποθηκεύεται μαζί με το τεχνολογία της εποχής που δημιουργήθηκε σε κάποια συλλογή συλλέκτη η στη συλλογή κάποιου μουσείου.
Αφορά το εικόνημα χωρίς να αφορά την υλική παρουσία του
Το σώμα δεν συμμετέχει.. Περιορίζεται και κατακρεουργείται
September 13, 2023
September 10, 2023
Θέλαμε να ξεφύγουμε από τη μοναξιά του “ζωγράφου”, να πάψουμε να είμαστε εμείς και το έργο, αποκλεισμένοι ζώντας σε μια άλλη χρονική στιγμή της ιστορίας και επιλέξαμε να εμπλακούμε και να χρησιμοποιήσουμε όλα τα μέσα της εικαστικής αφήγησης χωρίς να λησμονούμε την αρχέγονη μορφή της . Αυτά τα προσπαθήσαμε νεότεροι και μετά βρήκαμε το εικόνημα-εικόνισμα, την εικονική πραγματικότητα το χώρο της εικονικής πραγματικότητας και σαν εικονική πραγματικότητα εννοώ την οποιαδήποτε επαφή με την ψευδαίσθηση του εικονικού χώρου που δημιουργεί η εμβύθιση στα όνειρα και τις επιθυμίες μου εκεί αποδέχτηκα ότι αυτός ο κόσμος στην ουσία του θα παραμείνει ο ίδιος. Το εικόνημα δεν ξέρω αν είναι η σωστή λέξη.. ¨Εχει να κάνει με την εικόνα την εσωτερική εικόνα που χτίσαμε σαν ερμηνεία αυτού του κόσμου.. μια ερμηνεία του κόσμου μέσα από τη φαντασία μας.. Αυτά ήταν τα χρόνια της άγνοιας της αφέλειας αλλά και της αθωότητας.Το εικόνημα είναι η εικόνα της ερμηνείας για το κόσμο μέσα από την εικαστική πρακτική . Έτσι οι ζωγραφιές στη Καισαριανή, οι ζωγραφιές των μοντέλων της σχολής, οι ζωγραφιές από τα νησιά του Αιγαίου, οι ζωγραφιές από τα πρόσωπα των αγαπημένων, οι ζωγραφιές από αντικείμενα αγαπημένα, και πολλά άλλα αποτελούν ένα σημαντικό μέρος του “εικονήματος” ενός ρευστού κατασκευάσματος που με τα χρόνια αλλάζει ονόματα μορφή αντίληψη ηλικία όπως κάθε ζωντανός οργανισμός. Μου πήρε χρόνια να καταλάβω τι ακριβώς έκανα τα χρόνια της καλλιτεχνικής μου νιότης. Δεν έχουν μείνει πολλά από τα αντικείμενα της εποχής είτε αφορά τελάρα είτε σχέδια είτε κατασκευές είτε οτιδήποτε άλλο που καταπιανόμουν στα χρόνια των σπουδών μου Το κύριο μέρος ήταν προσπάθεις εκμάθησης από μοντέλο και όταν μιλάω για μοντάλο μιλά για τον πραγματικό κόσμο στην ολότητα του Τα περισσότερα μου τα έκλεψαν η τα πέταξα. Τα πορτρέτα μου τα έκλεψαν όλα, δεν κατάλαβα αν τα πήραν σταδιακά, άφηνα τα έργα για ημέρες στο κήπο να φύγει η μούχλα από την πολύχρονη παραμονή τους στο υπόγειο που τα είχα αποθηκεύσει. Δεν ήθελα άλλο να ζω με αυτά.. Ήλπιzα ότι θα πάρουν λίγη από την αύρα του κήπου.
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΜΟΝΗ της στη Γερμανία η Hesse αλληλογραφεί συστηματικά με τον επιστήθιο φίλο της, μινιμαλιστή καλλιτέχνη Sol Le Witt. Στο γνωστότερο απόσπασμα από την αλληλογραφία τους, που σας μεταφράζω παρακάτω, ο Sol παρακινεί την Eva να παραδοθεί στην τέχνη της και απλώς να ΚΑΝΕΙ. Είναι το συγκλονιστικότερο γράμμα στην ιστορία της σύγχρονης τέχνης κι επιστρέφω σε αυτό πολύ συχνά όταν κολλάω κάπου. Είναι μια ωδή στο να κάνεις βλακείες, όσο μεγαλύτερες και περισσότερες μπορείς. Θα έπρεπε να το κρατά πάνω του κάθε νέος φοιτητής σχολής καλών τεχνών.
Εδώ μεταφρασμένο ένα απόσπασμά του:
Αγαπητή Εύα,
Έχει περάσει σχεδόν ένας μήνας από τότε που μου έγραψες και ενδεχομένως να έχεις ξεχάσει –αν και αμφιβάλλω– την ψυχική σου κατάσταση.
Φαίνεσαι η ίδια όπως πάντα, και ούσα εσύ, μισείς την κάθε στιγμή. Μην το κάνεις! Μάθε να λες «άντε γαμήσου!» στον κόσμο μία στο τόσο. Έχεις κάθε δικαίωμα.
Απλώς σταμάτα να σκέφτεσαι, να ανησυχείς, να κοιτάς πίσω από τον ώμο σου, να αναρωτιέσαι, να αμφιβάλλεις, να φοβάσαι, να πονάς, να ελπίζεις σε μια εύκολη διέξοδο, να αρπάζεσαι, να μπερδεύεσαι, να μουρμουρίζεις, να γκρινιάζεις, να κλαίγεσαι, να ταπεινώνεσαι, να σκοντάφτεις, να σκουντουφλάς, να μουδιάζεις, να ποντάρεις, να γκρεμίζεσαι, να χτυπιέσαι…
Σταμάτα και απλώς ΚΑΝΕ!
Από τις περιγραφές σου και απ’ όσα γνωρίζω για την παλαιότερη δουλειά και τις ικανότητές σου τα έργα που κάνεις ακούγονται πολύ καλά. «Ζωγραφίζω – καθαρά, ξεκάθαρα αλλά αλλοπρόσαλλα πράγματα σαν μηχανές, μεγαλύτερα και πιο έντονα… πραγματικές ανοησίες».
Αυτό ακούγεται καλό, υπέροχο – ανοησίες. Κάνε κι άλλα! Περισσότερα ανόητα, τρελά, ηλίθια, περισσότερες μηχανές, περισσότερα στήθη, πέη, cunts, οτιδήποτε, κάν’ τα να βρίθουν από ανοησίες. Προσπάθησε να γαργαλήσεις κάτι μέσα σου, το «αλλόκοτο χιούμορ σου». Ανήκεις στο πιο μύχιο μέρος του εαυτού σου.
«Μη σκας για το cool, φτιάξε το δικό σου cool, τον δικό σου κόσμο».
Αν φοβάσαι, κάνε τον φόβο να λειτουργήσει υπέρ σου! Σχεδίασε και ζωγράφισε τον φόβο και το άγχος σου. Και σταμάτα να ανησυχείς για μεγάλα, βαθιά πράγματα, όπως το να καταλήξεις σε έναν σκοπό και μια συνεπή προσέγγιση στη ζωή. Πρέπει να εξασκηθείς στο να είσαι απερίσκεπτη, ανόητη, χαζή, δίχως σκέψη, άδεια. Τότε μόνο θα μπορέσεις να ΚΑΝΕΙΣ!
Έχω μεγάλη εμπιστοσύνη σε σένα και παρόλο που βασανίζεις τον εαυτό σου, η δουλειά που κάνεις είναι πολύ καλή. Προσπάθησε να κανείς ΚΑΚΗ δουλειά, το χειρότερο που μπορείς να σκεφτείς, αλλά κυρίως χαλάρωσε και άφησέ τα όλα να πάνε στον διάολο – δεν είσαι υπεύθυνη για τον κόσμο, είσαι μονάχα υπεύθυνη για τη δουλειά σου, οπότε ΚΑΝ’ ΤΗΝ!
Αλλά αν η ζωή θα ήταν ευκολότερη για σένα αν σταματούσες, σταμάτα. Μην τιμωρείς τον εαυτό σου. Ωστόσο, νομίζω ότι η δημιουργία είναι τόσο βαθιά ριζωμένη μέσα σου που θα ήταν ευκολότερο απλώς να ΚΑΝΕΙΣ! Ίσως χρειάζεσαι αυτό το μαρτύριο για να πετύχεις σε αυτό που κάνεις. Και ίσως σε ωθήσει να κάνεις κάτι καλύτερο. Αλλά είναι πολύ επώδυνο, το ξέρω. Θα ήταν καλύτερα αν είχες την αυτοπεποίθηση απλώς να κάνεις τα πράγματα και να μη σκέφτεσαι τόσο. Δεν μπορείς να αφήσεις ήσυχο τον «κόσμο» και την «ΤΕΧΝΗ» και να πάψεις να χαϊδεύεις τον εγωισμό σου; Μπορείς να κάνεις τα πάντα.
Θα ήθελα πολύ να δω τη δουλειά σου, αλλά θα πρέπει να αρκεστώ στο να περιμένω μέχρι τον Αύγουστο ή τον Σεπτέμβριο. Είδα στις Lucy’s φωτογραφίες από τα νέα έργα του Tom. Είναι εντυπωσιακά. Ενημερώστε με για το πώς πάνε οι εκθέσεις και τέτοια πράγματα.
Η δουλειά μου έχει αλλάξει από τότε που έφυγες και είναι πολύ καλύτερη. Θα κάνω μια έκθεση στις 4-9 Μαΐου στην Daniels Gallery 17 E 64yh St (εκεί όπου ήταν ο Emmerich), μακάρι να μπορούσες να έρθεις.
Αγάπη και στους δυο σας
Sol
September 9, 2023
Boileau – Narcejac, ”Οι Διαβόλισσες” – Νουάρ Γένους Θηλυκού
”Οι ζωντανοί, οι νεκροί, είναι πάντα ο ίδιος κόσμος. Νομίζουμε συνήθως ότι οι νεκροί βρίσκονται αλλού, νομίζουμε πως υπάρχουν δύο κόσμοι. Καθόλου δεν είναι έτσι – βρίσκονται εδώ, αόρατοι, ανακατεμένοι στη ζωή μας, συνεχίζοντας τις μικρές τους εργασίες. Φτάνει να διαθέτεις ένα κατάλοιπο εμβρύου, να μην έχεις εισχωρήσει σε βάθος στη θορυβώδη ζωή, που είναι χρωματισμένη με καταιγίδα από ήχους, χρώματα, σχήματα…” – Boileau – Narcejac, ”Οι Διαβόλισσες”
Τετάρτη 06/09/23, 22.30-23.00, Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ συναντά τις ”Διαβόλισσες” – μια ιστορία «απανωτών καρδιακών προσβολών», κλασικό νουάρ μυθιστόρημα, «απίστευτα νεωτερικό», με «τέλεια ίντριγκα» και «ένταση που ως το τέλος δεν κάνει ούτε στιγμή εκεχειρία».
Στις “Διαβόλισσες” εμφανίζονται για πρώτη φορά μερικά από τα χαρακτηριστικά στοιχεία της ανατρεπτικής πεζογραφίας των Μπουαλώ και Ναρσεζάκ – το τριγωνικό μοτίβο, το επαρχιακό και μικροαστικό σκηνικό, το κίνητρο ενός δράστη που βασανίζεται από τύψεις και φόβο, η συνάφεια αθωότητας και ενοχής, και ιδιαίτερα η αντιστροφή των ρόλων: ο δολοφόνος μετατρέπεται σε θύμα κυνηγημένο από τη γυναίκα που ξέρει ότι σκότωσε. Όπως συμβαίνει και στα καλύτερα μυθιστορήματα του Σιμενόν, αυτό που έχει σημασία εδώ είναι η προοδευτική απώλεια αντίληψης της πραγματικότητας, η καταβύθιση του ήρωα στην ιλιγγιώδη αγωνία και τον τρόμο, όπου οι παραληρηματικές σκέψεις συγχέονται με αναμνήσεις της παιδικής ηλικίας και μια συντριπτική αίσθηση ανικανότητας. Δεν είναι τυχαίο που ο Francis Lacassin (σεναριογράφος πλείστων τηλεοπτικών διασκευών του Μαιγκρέ και βαθύς γνώστης του Σιμενόν) έγραψε ότι χάρη στους Μπουαλώ και Ναρσεζάκ «το αστυνομικό μυθιστόρημα χωρίς αστυνόμους έχει γίνει μία παραλλαγή των σύντομων αστυνομικών μυθιστορημάτων επί το τραγικότερο»