Το ζήτημα της διαδραστικής αφήγησης περιήλθε στα ενδιαφέροντα μου από την αρχή των σπουδών μου στο Pratt Institute
Πολύ αργότερα και όταν έφτιαχνα την εκδοχή με το πληκτρολόγιο να λειτουργεί ως αφηγηματικός αλγόριθμος για την εγκατάσταση εικονικός κήπος /virtual garden θυμήθηκα τον κορεάτη συμφοιτητή μου στην Αμερική στο Πράττ που έφτιαξε ένα διαδραστικό βίντεο-cd με 8 διαφορετικές επιμέρους ιστορίες. Η κάθε εκδοχή παράθεσης τους είχε μια άλλη σχεδιασμένη αφήγηση. Δεν θυμάμαι το όνομα του για να του δώσω το απαραίτητο credit αλλά μου ήταν ιδιαίτερα αγαπητός και είχε πατέρα φαρμακοποιό.
Στη συνέχεια ο μέντορας μου υπήρξε το έργο του επιβλέπoντα καθηγητή μου στο μεταπτυχιακό που νομίζω ότι σημάδεψε για πολλά χρόνια τις ερευνητικές μου αναζητήσεις στις οπτικοακουστικές τέχνες
Το αρχικό ερώτημα που έθετε το καλλιτεχνικό μου έργο από τη στιγμή που άρχισε να αποκτά διαμεσιακές προσεγγίσεις αφορούσε την σχέση ανάμεσα στο σώμα το φώς και το χώρο και αυτή η αναζήτηση παρά το ότι δεν αποκτά μια σταθερή ταυτότητα διακατέχει το κύριο μέρος του
Στο επίπεδο των οπτικοακουστικών αφηγήσεων το κύριο μέρος του έργου μου συντελείται μέσα από τη σύνθεση και αναπαραγωγή οπτικοακουστικού υλικού μέσα από την εκτέλεση προτώλιων αλγόριθμων
Το έργο ο έργο μου ανήκει στην κατηγορία της ψηφιακής τέχνης σχεδόν το σύνολο του και αυτό όχι όσο αναφορά την οποιαδήποτε ταυτότητα του έργου αλλά όσο αφορά την άυλη υπόσταση του όπως διαμορφώνεται στο νέφος και επιτελείται με άλλο τρόπο διαρκώς τόσο σε επίπεδο ανάκλησης όσο και σύνθεσης όσο και διαμεσολάβησης της πληροφορίας του.
Μέσα από την “ενστικτώδη” ανάπτυξη συλλογικών και ατομικών πρακτικών της σχέσης σώματος, τόπου, φιλοσοφίας , δημόσιου χώρου και με ερμηνευτικά εργαλεία τη φωτογραφία, το collage, τη ζωγραφική, παρήγαγα μια σειρά από έργα που αφορούσαν εγκαταστάσεις στο χώρο , αλλά και ζωγραφικά έργα που άμεσα η και έμμεσα την αφορούσαν.
Μεγάλων διαστάσεων “σχεδόν μονο-χρωματικά” τελάρα 3.00 Χ 1.90 μέτρα αποτύπωναν αυτή τη σχέση που ήθελα να έχει το σώμα με το έργο, η κλίμακα του ζωγραφικού έργου με τη φυσική κλίμακα. Οι μεγάλες διαστάσεις αφορούσαν μια ζωτική σχέση του εικονικού με το πραγματικό, μια σχέση που ενέχει και την ύπαρξη του σώματος, τόσο σε επίπεδο κλίμακας απέναντι στη κλίμακα του χώρου του ζωγραφικού εικονήματος ακόμα και αν αυτός είναι χωρίς χώρο η “πλακάτος”, αλλά και σαν εν δυνάμει χειρονομία διαχείρισης αυτού του κόσμου
να εμπλέκει την υπεροχή τκαι στη συνέχεια να εμπλέκει τη τέταρτη διάσταση