Η αποκοπή και η εμβύνθιση ξεκίνησε μέσα από το έργο της διπλωματικής μου που διαπραγματεύοταν την ανθρώπινη σκιά
Η μάταιη προσπάθεια να μπορώ να βγώ ολοκληρωτικά από αυτή τη δίνη διήκρκεσε πολλά χρόνια και μου θυμίζει τα οράματα ενός μοναχού
1996, Δελφοί, Σταυροειδής Σκιά , Επιτέλεση (Blaudine, Marriot, Andreas, Vasilys)
1996, Greece, Delfi, “Art in public space”, Intensive Erasmus Program, ASKT
Η πρώτη καταγραφή στο ξενώνα της Καλών Τεχνών στους Δελφούς
Η θέση της εικονικής φιγούρας στον εικονικό χώρο
Η εξάτηση της αφήγησης σαν ένα αποτέλεσμα της σωματικής χωροθέτησης ήταν μια από τις πρώιμες
ανησυχίες που αφορούσαν τη δουλειά μου
Πίσω από το καλυμμένο φιλό-αρχαΐζων κείμενο ουσιατικά υποβόσκει η ανάγκη της συσχέτσιης των σωμάτων με την αφήγηση
Το να καθηλώνεται η κουβέντα σε ένα αρχαίζων concept που ουσιαστικά ένα παραμυθάκι που αφπορά την ιστορία η καλύτερα τον μ΄υθο του Πλάτωνα δεν αποτελεί τίποτε άλλο από την αναγκαιότητα της λειτουργικότητας σε ένα ακραία ανταγωνιστικό περιβάλλον..
Για να γίνω πιο κατανοητος η πρόθεση αφορά την ασύνδεση της θέσης του σώματος μέσα στο χώρο με την. αφήγηση ‘ετσι όπως συντελείται στη χωρικ’ή προβολή..
Ο τρόπον ςπου συνετελείται αυτή η αφήγηση αφορά τη θέση του από ένα έως τρία σ΄ωλατα μέσα στο χ’ωρο της εγκατάστασης
Ο μύθος αποτελεί το αφηγηματικό υλικό και ο μύθος του σπηλαίου.
Είναι ο ίδιος μύθος με το μύθο της σκιάς στις διάφορες κουκλτούρες
Για τη δική μας είναι πολλά
Είναι η απαρχή της ζωγραφικής της αναπαράστασης
είναι η παρουσία του Απόλλωνα είναι η αναφορά μας στην ελληνική ζωγραφική και το φως του Αιγαίου αλλά και στον μύθο των Δελφών
Η έννοια της σκιάς του αποτυπώματος που αφήνει το ανθρώπινο σώμα πάνω στο έδαφος είναι η πρώτη ανάγνωση της διαπραγμάτευσης ανάμεσα στο φώσ στα σώματα και στον εικονικό χώρο
Ο Πλάτωνας και τα αρχέτυπα σαφώς παραπέμπουν στην εικονική διάσταση στην εικονική συνήπαρξη
Αρχικά το έργο σχεδιάστηκε με τη λογική να ανιχνεύει τον αριθμό και τη θέση των θεατών με τη παραδοχή ότι το μάγιστο των χρηστών είναι τεις πράγμα που δεν είχε κάποιο άλλο νόημα από να αποκλείσει την φυσική εξέλιξη του έργου
νει μια πρ
το αποτύπωμα του σώματος έτσι όπως συντελείται από την απώλεια του φωτός μέσα από την αντιπαράθεση του με το φώς
υπήρχε απλά η απλότητα ενός καλλιτέχνη που αδιαφορούσε πλήρως για την ιστορία και την εξέλιξη και η εμβήθυνση σε οποιαδήποτε χρονική περίοδο της ιστορίας (της τέχνης της επιστήμης ;;;)