8 port-8

«Περιμένω κάτι που ίσως δεν έρθει ποτέ — αλλά αυτή η αναμονή με καθορίζει».Αναμονή ως χώρος για την ανάδυση της μνήμης. Η αναμονή είναι συχνά ο ψυχολογικός χρόνος του τραύματος — δεν είναι το συμβάν, είναι το μετά. Είναι ο χρόνος όπου δεν ξέρεις πότε θα έρθει η λύση, η απάντηση, η αποδοχή. Άρα η αναμονή μπορεί να ιδωθεί και σαν χώρος επεξεργασίας, σαν κάλεσμα, σαν σκόπιμη επιβράδυνση που δημιουργεί χώρο για νόημα και σύνδεση. Στο Virtual Garden – Digital Memory, η αναμονή δεν είναι απλώς μια κατάσταση πριν την πράξη· είναι η πράξη καθαυτή. Ο θεατής εισέρχεται σε έναν χώρο όπου η εμπειρία δεν του προσφέρεται άμεσα αλλά χτίζεται αργά, καθώς περπατά, σταματά, προσπαθεί να αφουγκραστεί. Είναι ένα περιβάλλον όπου η χρονική ροή έχει ρυθμό άλλο — έναν ρυθμό εσωτερικό, σιωπηλό. Η αναμονή εδώ λειτουργεί ως παραμονή μέσα στο ενδεχόμενο. Όπως στον Beckett, το υποκείμενο περιμένει χωρίς βεβαιότητα για το τι — ή αν — θα συμβεί. Η αναμονή γίνεται τότε τόπος εσωτερικής συγκρότησης, μια μορφή αργής ανάδυσης του εαυτού μέσα από τη μνήμη, την προσμονή και την παραμόρφωση του χρόνου. Αυτή η συνθήκη δεν είναι ξένη προς τη σκέψη του Baudrillard. Σε έναν κόσμο όπου η πραγματικότητα έχει υποκατασταθεί από το simulacrum, η αναμονή μπορεί να γίνει αντίσταση στην άμεση ικανοποίηση της υπερ-πραγματικότητας. Εδώ, η μνήμη δεν ενεργοποιείται με το πάτημα ενός κουμπιού· ενεργοποιείται όταν ο θεατής παραδοθεί στην καθυστερημένη αποκάλυψη ενός χώρου που μιλά μέσα από ήχους, διακοπές και σιωπές που συνεχώς αναδομούνται ανάλογα με την αλγοριθμική διαχείριση της πληροφορίας. Η κοινωνιολογία της αναμονής μάς διδάσκει ότι το ποιος περιμένει, πού και πώς, είναι ζήτημα εξουσίας και σχέσεων. Στο συγκεκριμένο έργο, όμως, η αναμονή λειτουργεί διαφορετικά: είναι μια ανακατανομή του χρόνου που δεν χειραγωγείται, αλλά ανοίγεται, η αναμονή λειτουργεί απελευθερωτικά και παύει να είναι χειραγώγηση. Το έργο του απαντά μόνο αν αφήσει την εμπειρία να “του συμβεί”.Η αναμονή εδώ είναι ο τόπος όπου μπορεί να εμφανιστεί η μνήμη — όχι ως ιστορικό γεγονός, αλλά ως αισθητηριακή, σχεδόν υπερβατική, ενεργοποίηση.